#37 PEET's BLOG #37

Daytona 115cc

2011-11-06T16:54:00.003+01:00

Hier wat fotoos van mijn huidige Pitbike vlak nadat ik hem kocht; een PitPro met daarin een 115cc Daytona blok.
Dit keer dus geen goedkoop chinees blok zoals mijn Lifan 120cc en mijn YX 150cc; dit is japanse kwaliteit.
Omdat ik echter al gewend was aan de brute 150cc (en daar al flink wat geld ingestoken had om hem op 17pk te krijgen) moest de 115cc Daytona het veld ruimen.

Het was mijn bedoeling om Aidan met dit blok te laten rijden maar die was al zó gewend aan de 120cc Lifan (met hoge compressiezuiger en grote kleppen maar amper zoveel vermogen -11,5pk- leverend als dit standaard Daytona motortje)
Ikzelf zou gekozen hebben voor deze motor maar het was zijn keuze dus....

Eigenlijk doodzonde; zo'n mooi blok zomaar aan de kant laten liggen.

Alleen al aan de kickstarter zie je het kwaliteitsverschil met de chinese motoren.

Alles zit erop; oliekijkglaasje, aparte oliefilter (het grootste gemis op mijn YX motor), oliekoeler, diverse ontluchtingsaansluitingen (o.a. op de olievuldop en bovenste klepdeksel) en een (rode) van koelribben voorziene onderste klepdeksel.

22 mm (imitatie) Mikuni carburateur en ontluchtings vaatje. Opvallend ook; de carbon ontstekingsdeksel.

Het allerbijzonderste aan dit blok is de befaamde (en dure) Daytona outer-rotor ontsteking. Verstelbaar dmv de draadjes die onder uit de 'black-box' komen, zodat je kunt kiezen voor meer trekkracht of meer top-speed.
Deze ontsteking geeft zelfs stroom voor evt aan te sluiten lampen.

Het stoere carbondeksel waarachter de outer-rotor ontsteking zit. Mooiiiii.

Training Francorchamps

2011-08-22T00:06:00.000+02:00

Vorige week Donderdag, de 18e, zijn we, Aidan, mijn ma en ik weer een dagje naar het (kart)circuit van Francorchamps geweest. Zoals bekend ligt deze mooie baan binnen het grote F1 circuit in de belgische Ardennen.
Dit was de laatste kans deze zomervakantie om te gaan want ivm de F1 race van volgende week gaat alles daaromheen dicht voor 2 weken.

Dus; vroeg op en een flink eind rijden.
Waren om 11u daar en na inschrijven, Pitbikes uitladen, tent opzetten en racepak aantrekken konden we de baan op. Jammer genoeg waren er deze keer weer erg veel Super-Motards die tegelijk met ons de baan op mochten.
De eerste sessie was weer effe wennen voor Aidan maar al snel vond ie zijn ritme en ging ie al lekker rond.

Gelukkig had een franstalige belgische rijder in de middagpauze geregeld dat de scooters en Pitbikes 's middags apart konden rijden; veel fijner.
De rest van de middag bleef deze jonge Belg (hij reed met een 125cc racemotor) bij ons rondhangen nadat ie wist dat ik Frans sprak. Zijn motor heeft ook bij ons onder de tent gestaan in de schaduw; wel leuk om zo iemand te leren kennen.

We hadden echt geluk met het weer; 's morgens hadden we nog een flinke regenbui gehad maar verder bleef het de hele middag droog. Konden dan ook lekker veel rondjes maken.
In de 3e sessie ging Aidan écht al hard rond; hij was weer goed gewend aan de baan en aan het rijden en zijn Pitbike liep nu met de nieuwe zuigerveren en kleiner voortandwiel duidelijk beter. Ook ging het schakelen steeds beter.
Tenminste.... totdat hij aan het eind van het rechte stuk wilde terugschakelen van 4 naar 3 maar met zijnvoet onder het schakelpedaaltje zat.... dan kom je tijd tekort... én ruimte op de baan.... We (ik stond alweer bij mijn ma in de pits te kijken) zagen hem in de verte door de grindbak rijden en toen viel ie. Bleek dat er een strookje water met modder lag langs die grindbak en als je daar remt met je gladde slicks..... :o)
Weinig aan de hand verder; bleek een onderdeel van het gashendel weg te zijn maar ik had een compleet nieuw hendel bij me dus binnen 10 minuten was ook dat weer vervangen.

De laatste sessie heb ik niet meegereden; was me te warm :o)
Daarna op ons gemak opgeruimd en rond 16u weer naar huis vertrokken. Hadden lekker geracet en Aidan weer veel bijgeleerd; gaat goed.
Onderweg voor Maastricht file gehad en daarna bij de Mac wat gegeten.
Toen kwamen we in het noodweer terecht dat in Belgie bij dat festival zoveel ellende veroorzaakte. Gelukkig behalve dat het superhard regende en we maar 50km/u konden rijden weinig last van gehad met de camper.

Uiteraard staat als je de baan uitkomt mijn moeder al klaar om je helm en handschoenen aan te nemen; lekker makkelijk, zeker als je het érg warm hebt.

Kwaliteit van de filmkes is niet super; ik was ons goede foto/filmtoestel vergeten; deze komen van mijn mobiel.

Aidan's Pitbike opgefrist

2011-08-03T22:59:00.000+02:00

Vandaag hebben we het motorblok van Aidan's Pitbike effe wat opgefrist; we hebben er de nieuwe zuigerveren opgezet die we al langer hadden klaarliggen. Meteen effe de kleppen gesteld natuurlijk omdat dat ook alweer een tijd geleden was.

Omdat ik me nog steeds niet optimaal voel heeft Aidan het grootste deel van de klus gedaan; sleutelen gaat hem steeds beter af; klasse. Uitlaat moest eraf, evenals de carburateur, ontstekingsdeksel, oliekoeler, nokkenas-tandwiel, cilinderkop, de cilinder zelf en natuurlijk de zuiger.

Al met al best wat sleutelwerk.
Terwijl ik de nieuwe zuigerveren voorzichtig op de zuiger monteerde (priegelwerk) maakte Aidan de pakkingen die we opnieuw zouden gebruiken schoon. Hij had zelfs nog tijd om tussendoor nog koffie voor me te zetten; lekker bakkie; bedankt maat. :-)

Daarna alles in elkaar gezet waarna Aidan de Pitbike kon starten; liep meteen goed en de compressie op de kickstarter was zwaarder zei hij, dus missie geslaagd.

Nieuwe motor

2011-05-27T11:58:00.003+02:00

Deze maand werk ik 25 jaar bij mijn baas; tijd voor een (bescheiden) feestje. :o)
Dus met mijn hele ploeg naar dé vreetschuur bij uitstek, Etenstijd, geweest. Geen toespraken, geen officieel gedoe; gewoon effe gezellig met elkaar wat ouwehoeren en eten.

Kreeg van mijn collega's een mand met allerlei zaken die met mijn hobbies te maken hebben; o.a. diverse auto-onderhoudsmiddelen, een berg bladen (over wapens, auto's, vrouwen, computers enz enz), zakjes drop enz. Thanx!! Was érg leuk en ik heb mijn Corvette al gewassen met de shampoo/wax; blinkt als een spiegeltje.

De grootste verrassing was echter het kado dat Wim, onze ploegenmonteur voor me had;

Een super-vette, zelf-gemaakte motor! Heel mooi gemaakt van allerlei losse oude onderdeeltjes.

Oude lagers, boutjes, stukjes ijzer, kettingschakels, allemaal 'ouwe zooi' dat samengevoegd dit super-resultaat opleverde.

Let op de cilinders van het motorblok; stukken va oude bougies van een Daewoo!

Hij is er ongetwijfeld vele uurtjes mee zoet geweest in zijn garage; hier zit veel vrije tijd in; dat kun je zien.

Mieke was ook meteen helemaal wég van deze creatie; ze vind het helemaal super dat iemand zoiets speciaal voor jou wil doen.... en dat is het ook.

Bedankt Wim; ik ben er vereerd mee.

Onnodig te zeggen dat de motor een prominent plaatsje in de huiskamer gekregen heeft!! :o)

Corvette embleem onderweg

2011-05-18T23:57:00.002+02:00

Eind 2009 heeft een of andere sukkel het neus-embleem van mijn Corvette gejat; gewoon met een schroevendraaier ofzo erafgestoken....
Nu de Corvette weer voor de deur staat moet er natuurlijk wél een nieuw embleem op.

Via Ebay in Amerika besteld; kost de helft van hier.
Inmiddels is het onderweg ;o)

Ijzer met de 2 gekruiste vlaggen; de zwart-witte finishvlag en de rode met de Franse Lelie en het Chevrolet-logo.

In de loop der jaren is de Corvette, maar óók zijn embleem best veranderd.

Hieronder de allereerste Corvette uit 1953 genaamd C1, een klein familieautootje met een 6 cilinder-motortje.

Dit was het embleem van de 53-er Corvette; groot Chevrolet (de fabriek) en klein Corvette (het type). Al wel werden de 2 gekruiste vlaggen gbruikt en hieraan is tot nu toe vastgehouden.

Hieronder; het huidige model, de C6. Sportief, snel en modern.

Jarenlang hadden de Corvettes wel de snelheid maar niet de wegligging die nodig is om Ferrari's en Porsches partij te kunnen geven..... met het komen van de C6 is dat rechtgetrokken... hij heet niet voor niets Ferrari-killer.. :o)

Her C6 embleem; modern maar nog héél herkenbaar als een echt Corvette embleem.

Bozz toch gefilmd

2011-05-08T19:19:00.003+02:00

Bozz houd niet van fotoos, als de fotocamera tevoorschijn komt is hij weg.... (net als ik) :o)

Vanmiddag heb ik hem toch kunnen filmen; knorrend en rollend op zijn kleed, krassend met zijn nagels tegen de muur.
Let op zijn 'onopvallende' aftocht als ie merkt dat ie gefilmd wordt.... :o)

Baby haai bijt van zich af...

2011-04-15T23:51:00.003+02:00

Het begint lekkerder weer te worden; tijd om mijn Blog weer eens op te starten :o)

Meteen maar een filmke vanaf het strand; man met in de ene hand een blikje bier en in de andere hand een baby-haai.... tja..... en die is niet blij......

Mooi dat ze hem al waarschuwen... maar gelukkig is ie eigenwijs.....
Leuk dat ie later zegt; Safety First People, Safety FIRST... (veiligheid voor alles mensen, veiligheid voor alles... :o)

The Age Of The Understatement

2011-01-24T22:53:00.000+01:00

Dit jaar nog niet écht veel te melden gehad; alles ligt nog zo'n beetje stil, hoewel Aidans mini-cross-projectje binnenkort een vervolg krijgt.

Hoorde vanochtend in de auto op Studio Brussel weer een dijk van een plaat. Vanmiddag snel opgezocht en het bleek The Age Of The Understatement van The Last Shadow Puppets. :o)

The Last Shadow Puppets is een Engelse rockband. De band is opgezet als bijproject door Alex Turner, zanger van de Arctic Monkeys, en Miles Kane, zanger van The Rascals.

Het duo ontmoette elkaar in 2005 toen de Rascals in het voorprogramma stonden van de Arctic Monkeys. In 2007, toen de bands weer samen op tournee waren, besloten ze om samen te werken onder de naam The Last Shadow Puppets. Turner en Kane schreven samen enkele nummers voor dit project, en Kane speelt ook mee op enkele nummers van de Arctic Monkeys.

Kicky de kat overleden.

2011-01-10T17:35:00.000+01:00

Kicky, onze kat, is niet meer......

Na enkele weken tobben is ze gistermiddag met Mieke bij haar, rustig overleden. Jammer want het was zo'n lief beest.

We kregen Kicky jáááren terug als kitten. We hadden Muffie (onze York) toen al en het verliep probleemloos met die 2. Kicky trok, net als de meeste katten haar eigen plan maar kon goed opschieten met Muffie.

Later, toen Muffie dood was en Bullie zijn intrede deed moest meteen de eerste avond al gekeken worden wie de grootste, sterkste was.... op onderstaande foto is wel duidelijk hoe de verhoudingen toen lagen. Ook met Bullie kon Kicky goed opschieten, ze lieten elkaar meestal ongemoeid.

Toen 2 jaar later Bozz erbij kwam werd het anders hoewel ze in het begin elkaar wel met rust lieten; zéker toen Bozz een allergische reaktie had en er uit zag zoals onder te zien is. Erg zielig maar wel met Kicky aan zijn zijde.

Toen Bozz ouder werd veranderden de verhoudingen wel wat; graag mochten de beide Bullen achter Kicky aangaan als die zich in de huiskamer vertoonde. Toch wist Kicky de beide lomperikken er wel van te overtuigen dat ze niet met zich liet sollen. Zie foto onder. :o)

Hoe lang we Kicky gehad hebben weten we niet precies; ook Peer en Ans waar ze vandaan kwam wisten niet meer wanneer ze precies geboren was. Zeker is wel dat ze oud was. De laatste maanden klom en sprong ze al minder en op het laatst was lopen al een probleem. Ze was op.

Dus nooit meer in de tuinen van de ondergelegen woningen rondstruinen en daar andere katten laten merken dat ze, ondanks dat ze niet écht groot en flink was, wél érg dapper was.

Nooit meer bij ons op bed liggen kroelen en ons wakker houden met haar geknor/spinnen.

We missen je nu al Kick. Je was een schatje.

Een nieuw jaar; DE Beste Wensen

2011-01-01T14:30:00.000+01:00

Wow.....Alweer een nieuw jaar :o)

Mooie gelegenheid om iedereen een SuperGoed 2011 toe te wensen.

Veel Geluk, een Goede Gezondheid en vooral; dat al je wensen uit mogen komen!!

2010 was weer een leuk jaar.

Hier thuis met Mieke, Bullie en Bozz en de kat Kicky en onze hobbies, sporten enz enz

Maar ook daarbuiten met lieve, leuke mensen om ons heen.

2011 maar weer zo'n tof jaar van maken?

Of NOG leuker. beter, gekker??

Ik ga dit jaar proberen nog meer dingen doen; met Aidan racen en kanonschieten, meer motorrijden; dit jaar ook met mijn échte grote motor, eindelijk de Corvette weer eens voor de dag halen, CowboyAction Shooting oppakken, holsters maken......

Nix bijzonders dus.... gewoon verder gaan met leuke dingen doen.

Je leest het hier wel op het Blog. ;o)

Sneeuwpret

2010-12-23T21:02:00.000+01:00

Alsof er nog niet genoeg gevallen is sneeuwt het nu wéér. Heb al enkele keren de stoep geveegd om niet álles mee naar binnen te slepen maar het is onbegonnen werk ;o)

Maaarrrrr....

Ik had tussendoor wel effe tijd om een sneeuwpop te maken; na de MacFlurry tekeningen moet dat kunnen ;o)

Omdat het nogal koud is heb ik hem maar een sjaal én een (warm) hart gegeven.. dan kan ie er tegen.

In het donker knippert zijn hart..... door de kou niet écht snel maar het houd hem (hopelijk) wel warm.

Tekeningen

2010-12-19T17:55:00.000+01:00

Iedereen die kinderen heeft krijgt ze wel; tekeningetjes die de kroost gemaakt heeft. Zeker in de prille kinderjaren is de bedoeling goed maar de uitvoering wat minder. Zie onderstaande tekening; van het internet geplukt.

Nou heb ikzelf geen kinderen.. maar wél tekeningetjes gekregen.
Het onderwerp; de MacFlurry, het MacDonalds ijsje met KitKat, Lion, M&M's of Stroopwafel.
Schijnt, volgens de maakstertjes, érg lekker te zijn...... ;o)

Om duidlijk te maken dat ze wel degelijk beter kunnen; zie Just C en A Blog en Mykos Blog, want het zijn allebei creatieve toppers en bovenstaande tekeningen.... och... laten we het houden op 'lief bedoeld'. :o)

Favo music

2010-12-16T23:14:00.001+01:00

Dry Your Eyes- The Streets

Sinds het uitkomen van deze song in 2004 vind ik dit een supernummer. Het is van Mike Skinner beter bekend als The Streets, een britse rapper uit Birmingham Engeland.
Af en toe kom ik het weer tegen of zoek het op en meteen spreekt het me dan weer aan en ontroert me.
Kippenvel.....

Mooie sobere clip ook; met daarin zijn maatje, zijn hond.

Sabaton; Primo Victoria

2010-12-09T01:12:00.000+01:00

Sinds enkele maanden heb ik in mijn auto de cd Primo Victoria van de zweedse Power-Metalband Sabaton. Het beste nummer dat er op staat is het titelnummer Primo Victoria.
Hieronder staat de versie zoals die op You-Tube staat waarin gebruik is gemaakt van beelden uit de film Saving Privat Ryan. Laat de waanzin van oorlog zien; de landing van de gealliëerden in Normandië in 1944 waarbij jonge mannen tegen een spervuur van Duitse wapens in, het strand op moesten........ :o(

A'dam-Dakar Deel 3

2010-12-05T21:43:00.000+01:00

In de vorige aflevering waren we aangekomen bij de (verplichte) tussenstop in Z Spanje. 's Ochtends vroeg weer vetrokken naar de haven waar we inscheepten naar Marokko. Daar begon het pas echt; eindelijk in Afrika.

Uit ons reisverslag;

Bootreis van Algaciras (Spanje) naar Ceuta (stukje Spanje in Marokko) duurde 45 minuten.

Daarna naar de grensovergang naar Marokko, dit was een chaos. Tientallen mensen sjouwen met allerlei spullen beide kanten op en het stikt er van belangrijk doende douaniers en politiemannen. Hoewel niet meteen duidelijk was wat eerst geregeld moest worden; auto of de personen hadden we na een uur alle benodigde papieren en stempels. De douanier een strandbal en pen gegeven, zijn collega liet meteen al de paspoorten war hij mee bezig was vallen en kwam ons achterna roepend; hey, nous sommes en deux (hey, we zijn met zijn tweeën); hij wilde ook een strandbal.
Voorbij de grens (zie foto onder) krioelde het van de bedelende en lijmsnuivende kinderen, die van alles van je wilden hebben. Kregen ze dit niet dan probeerden ze het uit de auto te pakken. Ook waren er veel mensen die via een heuvel de grens over probeerden te vluchten. Welcome to Hell werd ons duidelijk gemaakt door een passerende jonge Marokkaan en het leek er daar inderdaad wel wat op. Er hing een erg onheilspellende sfeer alsof er elk moment wat kon gebeuren.

Reisverslag;
Toen op weg richting Fes. Halverwege, bij het plaatsje Chefchaoune, werden we, met zo’n 20 auto’s, door de politie (met machoinegeweren!!)van de weg gehaald. De koning van Marokko was in het volgende dorpje op bezoek en zou via de weg die wij volgden naar Chefchaoune komen; wij mochten niet verder. We werden toen onder politie escorte naar het dorp gebracht waar honderden mensen achter hekken langs de kant stonden te juichen en muziekkorpsen stonden te spelen. Boven in het dorp aangekomen werden we (op kosten van de koning zo meldde ons de burgemeester) getrakteerd op een drie-gangen menu als tegemoetkoming voor ons oponthoud. Zijn in het dorp ook nog effe in een internetcafe geweest om info voor de site dor te sturen; typen op een arabisch toetsenbord (gewone letters, andere indeling) valt niet mee.

Daarna met de hele groep naar Fes gereden, hier om 20:45 aangekomen en onze tenten opgezet op een camping. Rest van de groep ging nog wat eten in camping restaurant maar wij niet. Achteraf nog niet zo’n verkeerde keuze! De groep had geen duidelijke prijsafspraak gemaakt met de campingeigenaar en deze vroeg dus de hoofdprijs voor geleverde service. Na flink geruzie en onderhandelen hebben ze alsnog ( veel te veel) betaald.

Onze Samurai begon vandaag een nauwelijks hoorbaar tokkend/bonzend geluid te maken; hopelijk wordt het niet erger.

's Ochtends met 6 autoos verder gegaan richting Marrakesh; rest had teveel tijd nodig om te kunnen vertrekken. De route ging door/ langs het Midden-Atlas gebergte en een stuk natuurpark. Hier zag Peet een aap op de vangrail zitten. De bergroute was erg mooi maar vermoeiend voor ons en de Sam. Moest goed zijn best doen om de andere, sterkere auto’s bij te houden. Onderweg door allerlei dorpjes gekomen waar veel mannen op straat en langs de kant lopen en hangen. Uiteindelijk over de af te leggen 500km 10 uur gedaan.

Aangekomen in Marrakech om 18u, het was al donker, besloot de groep om weer in een hotel te gaan. Hoewel we dit eigenlijk tegen de Challenge- gedachte in vonden gaan hebben we toch maar besloten om ook een kamer te boeken, zaten dus in een veel te luxe hotel.
Wel lekker gedouched en daarna in gammele taxi’s met 14 mensen naar de medina (oude binnenstad) zie foto boven, geweest om te eten. Op het grote plein was het een gekkenhuis, artiesten, bedelende kinderen, en opdringerige pushers die wilden dat je bij hun tentje kwam eten. Gelukkig hadden we Sandro van team NaSa, deze deed steeds het woord (zonder dat ie frans kende), echt gelachen met die man! Als het getrek en gezeur teveel werd wist hij dat snel op zijn eigen manier duidelijk te maken.
Tot nu toe is Marokko voor ons het land van de grote tegenstelling. ´s Morgens aten we nog kerststol als ontbijt en ´s middags rijden we met 25 graden zon, zonnebril, t-shirt en korte broek aan.

Dag 6; Marrakesh- Tiznit.
........Na ongeveer 1.5 uur rijden zag team NaSa rook, en “waar rook is is kebab” werd er gedacht. We stopten bij een Marokkaans marktje waar meteen bedelende en souveniers verkopende mensen op onze auto’s afstapten. Na die te hebben weggestuurd gekeken of we wat te eten konden krijgen. Er waren wat eettentjes waar we even gingen zitten om wat te eten, helaas hadden ze hier geen kebab maar e.o.a gevaarlijk gehakt goedje. Iedereen, behalve Peet en Mark (vonden het te riskant), bestelde hier een portie van en het smaakte best goed.

Toen verder door het echt schitterende hoge atlas gebergte met onwijs hoge en mooie bergen met sneeuw op de toppen, echt een super uitzicht. Veel kleine dorpjes, smalle slechte wegen zonder vangrail maar al met al een schitterende tocht. Tijdens de rit kregen we van een ander team uit een ander groepje een berichtje dat ze kamp hadden opgeslagen 100km voorbij Agadir op een camping. Dit betekend dus nog langer in de auto zitten maar de dag erop korter! Aangezien het geluid in de aandrijflijn verontrustend toeneemt was het niet meer zo relaxed om te rijden, we hebben bij de andere Samurai’s vergeleken of er meer of minder speling zit op de assen, temp vergeleken van de versnellings en tussenbakken maar alles is het zelfde, er zit dus niets anders op dan door rijden.

Aangekomen op de camping in Tiznit, waren bijna alle teams al aanwezig en hadden de mannen van team NyNy voor zo’n 40 man gekookt, echt super! Helaas zat Rutger weer te lang te ouwe hoeren met de Chicks zodat de pan leeg was toen hij daar met zijn bordje stond, er was dus maar voor 39 man gekookt! Toch hadden die gasten nog een pakje prut zodat Rutger zijn privé maaltijdje kreeg. Toen met zijn allen nog aan het kampvuur gezeten en afgesproken de volgende dag weer om 8:30uur te gaan rijden.

Op dag 7 op tijd vertrokken van camping, met 6 teams, van Tiznit naar Laâyoune, een rit van zo’n 600km. De weg 600km lang het type B-weg, alles enkelbaans. Maar de rit ging nu echt de westelijke sahara in, dit betekend dus ook de eerste echte kamelen. Onderweg ook 2 kadavers van kamelen gezien en erger nog; geroken.
Tijdens de rit was vooral het langzaam veranderen van het landschap boeiend, daarnaast vooral een lange eentonige rit. SAAI.
Op zo’n 40km voor Laâyoune ging de Volvo van team 1403 kapot, water lekkage bij het thermostaathuis, deze moest dus de laatste km’s gesleept worden door de ambulance.
In Laâyoune aangekomen een camping gezocht en gevonden, bleek alleen al helemaal leeg en gesloten te zijn, tegenover de camping zat een bungalowpark met nette huisjes en mooi binnenterrein waar we voor 5 euro pp 3 huisjes hebben gehuurd.

Hier zijn we begonnen met het repareren van de Volvo. Richard van team ‘Schijndel’ 1417 is samen met Peet in de Samurai gestapt om het brommende geluid te achterhalen. I.o met Richard eerst de voorste aandrijf as er tussen uit gehaald, dit bracht geen verbetering. Wel was Richard jaloers was op onze luxe stoelen, zij zelf hadden nog de originele stoelen in hun Samurai. Ondanks de lange uren in de Samurai hadden wij nooit last van ongemakkelijk zitten; de stoelen van demontagebedrijf Walter de Laat zaten super.
Omdat we toch aan het sleutelen waren ook nog even de rechter voorrem gangbaar gemaakt en een kop soep gegeten die Rutger inmiddels klaargemaakt had.
Daarna onder het genot van een drankje en waterpijp van de campingeigenaar (die na 1 biertje al niet meer recht kon staan) met z’n allen nog wat zitten ouwe hoeren om vervolgens op de bank in slaap te vallen!

Hey hey

2010-12-03T20:38:00.000+01:00

Weer een nummer dat ik onderweg hoorde op Studio Brussel; Hey hey van Dennis Ferrer. Had nog nooit van hem gehoord.... maar zijn plaat is SUPERRRRRRRRRRR.
Techno? in combinatie met een zangeres..... mooiiiiiii...... ;o)

Aidan en Peet geven visitekaartje af; deel2

2010-11-29T22:54:00.001+01:00

Heb het verslag van de wedstrijd in Amersfoort wat hieronder staat afgemaakt; was pas half klaar.

Nu dus helemaal; lezennnnnnnnnn ;o)

Meteen ook nog maar wat fotoos van gisteren;

Opperste concentratie bij het vullen van het (zwart)kruit.... niet knoeien.

Aansteken van het lontje onder toeziend oog van de wedstrijdleider en andere schutters. let op het lichtbruin ekistje onder de 'staart' van het kanon; was nodig omdat we anders niet laag genoeg kondn richten.

Lont brandt. Aidan had het al vaker gezegd en gisteren begon een kanon-old-timer erover; ons lont schijnt érg mooi te branden..... (maakt mij niet uit.. het bereikt het kruit en dat ontbrandt dan... da's het belangrijkste) :o)

Zomaar een mooi kanonnen-embleem ;o)

Aidan en Peet geven visite-kaartje af bij Kanonniersvereniging.

2010-11-29T01:02:00.003+01:00

Vandaag hebben Aidan en ik als gastschutters meegedaan aan de 'Zalm' kanon-wedstrijd; de afsluitende wedstrijd van de NKV; de Nederlandse Kanonniers Vereniging, de tegenhanger van mijn 'eigen' kanonniers vereniging Het Zuiden.

Net als vorig jaar organiseerden hun weer een winter-wedstrijd op de overdekte én verwarmde schietbaan van Amersfoort. Superaccomodatie.

Vanmorgen dus érg vroeg opgestaan, kanon en spullen ingeladen en Aidan, die het ook al erg vroeg vond ;o) opgepikt. Gelukkig waren de wegen goed te berijden ondanks de vorst; dik uur later waren we in Amersfoort.
Kanon in elkaar gezet en naar binnen; de warmte in; lekker. Dacht dat we al aan de late kant waren maar men had tijd genoeg; op ons gemak ingeschreven, ik voor de 50m en 25m wedstrijd en Aidan voor de 25m omdat hij nog nooit 50m geschoten had. Hij had trouwens zowieso nog nooit een echte wedstrijd geschoten; wel trainings-series geschoten op 25m maar dit zou toch wat anders (serieuzer) worden. Kregen meteen bij het inschrijven elk een bonnetje voor een gratis broodje versgerookte zalm, later op de dag (de rookkast was al in volle gang gezet)

Pas om 12 uur of zo kon ik beginnen (in de 3e serie) aan mijn 50m wedstrijd. Begon al slecht; meteen bleek bij het richten dat ik niet laag genoeg kon met de loop, die dus het hout van het afuit raakte..... Bleek dat de kaarten hier behoorlijk laag hingen. Paniek.....
Gelukkig bleek ons kistje met kanonskogels en kruit net hoog genoeg om de zaak te redden; dus dat maar snel onder de achterkant van het kanon gelegd... pffff.. das geen goed begin...
Omdat ik na het NK een nieuwe korrel had gemaakt én deze nog niet getest had op 50m was het een beetje gissen hoe te richten. Eerste schot was dan ook een magere 5, buiten het zwart van de kaart dus. Balen. Volgende schoten gingen beter; een 10 (de eerste van de dag en die kreeg dus meteen alle aandacht van de anderen) nog een 10 (weer extra vermeld door de wedstrijdleider) ;o) en een 7; totaal 32.
Bleek dat ik daarmee 2e was op de 50m; niet slecht.

Daarna was het tijd voor een korte pauze... tenminste... dat was de bedoeling. Schijnbaar ging het roken van de verse zalm buiten in de vrieskou toch wat langzamer dan vorig jaar toen de kast binnen stond. Nu kregen we pas na ruim een uur (Aidan, die zalm niet lekker vind had inmiddels al een broodje met sateh op) onze broodjes zalm. Jammer genoeg waren die koud; vorig jaar heerlijk warm. Helaas.

Het werd hoog tijd voor weer wat kanon-aktie... duurde wel lang allemaal. ;o)
Gelukkig moest ik meteen in de eerste serie van de 25m wedstrijd schieten. Eerste schot.... rechtsonder, 2e schot; linksboven.... ik snapte er niks van.... Bleek dat ik met onze baankijker op de kaart van mijn buurman had zitten kijken. Stom.
Achteraf dus toch nog enkele 10-en gescoord; totaal 37 points. Niet slecht. Misschien kon ik deze wedstrijd wel winnen.
Om Aidan aan de nieuwe korrel te laten wennen heb ik hem na het richten steeds effe laten kijken hoe ik het kanon gericht had; zo kreeg ie een idee van de afstelling van de nieuwe korrel want daar had ie nog nooit mee geschoten.

Kanon kon na mijn serie mooi blijven staan; Aidan's beurt.
Zag wel aan hem dat een echte wedstrijd toch wat anders was dan zomaar wat trainen. Heb hem wat gerustgesteld en toen hij eenmaal aan het poetsen. laden en richten was, was alle druk weer vergeten en was ie geconcentreerd bezig.
Toen de rook van zijn eerste schot optrok stond ie al achter de baankijker; proberend door de rookflarden zijn kaart (en score) te zien.....
Ik zag een smile op zijn gezicht verschijnen.. een dikke vette 10 had ie geschoten. Volgde nog een 9 en nog een 9 en toen moest de wedstrijdleider Aidans kaart repareren omdat het hele hart (rond de 10) eruitgeschoten was en een volgende 9 of 10 niet te registreren zou zijn.
Inmiddels had ik al gezegd (zodat iedereen het kon horen) dat als ie beter schoot dan ik, hij naar huis moest lopen....(iedereen lachen) maar dat maakte hem schijnbaar niks uit..... laatste schot.... WEER een 10......
Score; 10, 9, 9, 10; totaal een onwaarschijnlijke 38 punten.... en meteen het einde van mijn illusie om de 25m wedstrijd te winnen..... ;o) Geen probleem.... beter door je eigen maatje met je eigen kanon verslagen worden dan door een ander.

Natuurlijk wilde Aidan zijn mooie kaart meenemen... maar dat kon niet; het telburo had die natuurlijk nodig om de score te tellen en eventueele na-controle. Tja.... zo gaat dat bij echte wedstrijden.

Terwijl de laatste serie 25m begon hebben wij het kanon en de spullen in de auto gezet en toen weer snel naar binnen; buiten bleek het toch wel ERG koud te zijn... brrrrr....
Een van de schutters van de laatste serie bleek ook erg goed op dreef; we zagen dat ook zijn kaart al gerepareerd was... geen goed teken. Zou die nog roet in het (Aidan's) eten gooien er beter scoren? Toch maar effe scherp blijven volgen...
Na het laatste schot mochten we gaan kijken bij de kaarten en al snel zagen dat het close zou worden. Punten werden genoteerd door de wedstrijdleider... ook 38 punten.. net als Aidan. Gedeelde eerste plaats dus. En dat op zijn allereerste wedstrijd met een nieuwe korrel waar ie nog nooit mee gericht had op het kanon; VET!!

Na wat mee opgeruimd te hebben vond ik het toch wel belangrijk om de prijsuitreiking mee te maken; ook al omdat de voorzitter ons tussen de middag al voorzichtig was komen vertellen dat gastschutters niet in aanmerking kwamen voor de hoofdprijs; een hele gerookte zalm. Als we niks konden winnen zouden ze in ieder geval kunnen zien wie nou écht gewonnen hadden. ;o)

Duurde effe voordat alle scores verwerkt waren en enkele kaarten weer opnieuw bekeken (ook die van Aidan die ik inmiddels al wel voor hem had geregeld) maar eindelijk kwam dan toch de voorzitter met de uitslag.

Uiteindelijk was ik 2e op de 50m en 3e op de 25m. Aidan gedeeld eerste op de 25m. Klasse en veel aplaus vor hem bij de prijsuitreiking.
In de overall-uitslag (25m en 50m gecombineerd) bleek ik (tot mijn verrassing) toch gedeeld 1e te zijn. Wat een succes voor ons 'team'.

Terugkijkend was het een super-dag.

Ik schoot de enige twee 10-en op de 50m.
Dit was Aidan's allereerste echte kanon-wedstrijd en nog wel op een binnenbaan ook en tegen alleen maar ervaren kanonniers.
Bij het NK (ned kampioenschap) van September j.l. werd iemand 25m kampioen met 37 punten... Aidan's score was 38 punten.... 1 meer dan de Ned kampioen 2010 dus... COOL.
Ikzelf evenaarde op de 25m én de 50m de scores van de Ned. Kampioenen 2010 op die afstanden; 37 en 32 punten en verbeterde dus mijn NK scores (vooral op de 50m) flink.
Aidan schoot het hoogste aantal punten wat we tot nu toe met dit kanon gehaald hebben op de 25m en ik op de 50m.

Dus; geen zalm voor ons.... maar wél de eer..... en dat is het belangrijkste. :o)

A'dam-Dakar 2006; 1e etappe; naar Z Spanje.

2010-11-26T23:56:00.000+01:00

Uit ons reisverslag;

Dag 1 zaterdag
Het begin van onze Challenge liep anders dan we ons voorgesteld hadden. Al snel nadat Peet thuis vertrok om Rutger op te halen, raakte de Dakar-Samurai zo aan het schommelen door de harde wind + spoorvorming + zware belading dat ternauwernood een crash voorkomen kon worden. Probleem dus…. En we moesten nog zo ver.
De (brede) banden extra hard opgepompt, hielp niet. Toen maar moeder Smetsers uit bed gebeld met de mededeling dat we Peet’s eigen (smallere en lagere) standaard Samurai wielen kwamen wisselen.
Daarna verbeterde de wegligging iets, maar harder dan 70, 80 km/u konden we niet rijden zonder gevaar voor omslaan. Pas om 10.40u in Amsterdam gearriveerd vanwaaruit we dus na 20 minuten alweer in colonne richting Brabant vertrokken.

Omdat de achterruit van de Samurai door de vorige eigenaar vervangen was door ene (inmiddls rotte) houten plaat hadden wij een mooie aluminium plaat gemaakt. Om toch wat te kunnen zien hebben we aar (met veel moeite) een plexiglas raam ingemaakt. Bovenstaande foto van de AFGELADEN volle Samurai laat zien dat we de moeite van dat raam hadden kunnen besparen..... Foto is tijdens uitzwaaistop op Hazeldonk op de grens Breda-Belgie.

Weer uit reisverslag;
De ontvangst op Hazeldonk was ongelofelijk; zoveel familie, vrienden en collega’s hadden we niet verwacht. Gaf ons na de domper van het stabiliteitsprobleem een echte opkikker; super.

De rit door België en Frankrijk was vermoeiend. Door de harde wind was 80km/u al te hard en moesten we constant corrigeren. Om ons eigen tempo te kunnen rijden reden we alleen; nog tijd genoeg om met anderen samen te gaan rijden. Later bleek dat veel teams er zo over gedacht hadden.

Die eerste dag hebben we, verstand op nul, lang doorgereden; tot 2u ’s nachts. Resultaat; zo’n 1000km (tot 40 km voor Poirtiers richting Bordeuax) Rechtop geslapen in de auto op een parkeerplaats....

2e Dag; tussenstop Spanje; kapotte zekering vervangen. En waarschijnlijk collega Freddie's CD wisselaar weer aan de praat proberen te krijgen..(Rutgers dagelijkse job) @*# geen wonder dat we dat ding van hem kregen :o)
Hoewel de organisatie in principe nix begeleide werd wel verwacht dat je op weg naar Dakar enkele verplichte checkpoints aandeed; zo hielden ze tenminste een beetje zicht op het geheel. In Zuid Spanje moesten we ons melden in een hotel in Sotogrande.

Reisverslag;

Dag 3 maandag

Iets beter geslapen. We hadden een berg spullen uit de jeep gehaald en eronder gegooid; zo konden de stoelen tenminste ietsjes achterover.
Om 7:30 opgestaan, 1 uur gereden voordat we ergens konden tandenpoetsen/wassen en koffie drinken. Deden dat in een bizar truckers cafe waar een sur-realistische sfeer hing. Binnenvallend zonlicht dat brak op de rook die er hing, lange bar met ruige luidruchtige truckers die in een dikke laag afval stonden dat iedereen daar zomaar op de grond gooide; servetten, brood, uitgekauwde droge worst, peuken, kots en wat ze zoal nog meer kwijt moesten. Verder een serveerster die rondrende alsof ze haar op de hielen zaten.. maar niet aan de tafeltjes bediende. Ondanks dat spaans de enige taal was die we niet spraken lukte het Peet toch om voor zichzelf koffie (con leche/met melk) te regelen en voor Rutger een glaasje Tectyl... tenminste, daar leek het op.

Hoefden deze 3e dag nog maar 300km naar Sotogrande, de eerste officiële verzamelplaats. Kwamen daar rond de middag aan als 6de team. Teams NaSa (1438) en RS-Rallyteam (1417) waren er ook al met hun witte Samurais. Ook zij hadden stug doorgereden in de veronderstelling dat ze ver achter lagen op de rest.... niet dus.

Hotelkamer geboekt, naar de Lidl geweest en ’s avonds bij BurgerKing gegeten. Verder beetje ge-relaxed en jeep na gekeken. Bijtijds naar bed gegaan; slaap inhalen.

Op deze foto van het eerste checkpoint; de ambulance van onze Delicia-collega Mark en zijn neef Wouter. Mark was enthousiast gewordn door ons en had op ons advies ook ingeschreven. Ambulance was pas 6 jaar oud, afgeschreven en hun mochten die in Gambia aan een ziekenhuis gaan schenken.
Leek leuker dan het was; te luve (V8 motor, automaat, airco en luxe bedden) maar ook te zwaar zodat een stuk van de woestijn niet te doen was.

24 Nov 2006; één dag voor vertrek naar Dakar

2010-11-24T21:08:00.000+01:00

Morgen; 25 Nov is het precies 4 jaar geleden dat we naar Dakar vertrokken. Voordat het zover was hebben we véél werk verzet; auto gekocht, die geprepareerd, sponsors gezocht enz enz.

Een paar weken vóór vertrek zijn we nog naar de Barreldag geweest; hier konden we onze retourtickets boeken, de Samurai laten keuren (zie boven) en andere teams ontmoeten.

Daar zitten ze, de 2 helden... klaar voor hun serie vaccinaties...... hoort erbij als je donker Afrika intrekt.

Ontmoeting met een ander 'Suzuki Samurai' team; Team NaSa (Nathan-Sandro) Twee rasechte amsterdammers; pure recht-door-zee mannen waar we later, ongepland, zowat de hele trip mee optrokken.

Overzicht van de Barrel-dag bij Amsterdam

In de aanloop naar ons vertrek hebben we ook de media benaderd; dit resulteerde in flink wat ERG leuke reportages op TV en artikelen in regionale bladen.
Hieronder een TV interview op wat nu Brabant 10 is; was, hoewel nog wat onwennig, wel ERG leuk om te doen. Jos (broer van Mieke) heeft er toen meteen een leuk filmke van gemaakt met daarin al onze sponsoren en donateurs.

Favo muziek op dit moment

2010-11-21T23:14:00.002+01:00

Net als (waarschijnlijk) iedereen heb ook ik om de zoveel tijd een plaat die je op dat moment superrrrrrrr vind. Sommige heb je na verloop van tijd wel weer genoeg gehoord en die verdwijnen dan weer 'uit het zicht'.
In 1999 kwam het franse duo Cassius met Cassius 1999; een leuke plaat met vooral een leuke clip; dit omdat er (Dirttrack motorrace) stukken inzitten van mijn favoriete film aller-tijden; On Any Sunday.

Nu, 11 jaar later hebben ze weer een SUPER-plaat uitgebracht;
I Love U So.
Enige nadeel (van de officiele clip) hij duurt maar 2 minuten.
(op You-tube staan gelukkig wel langere versies)

Geniet ervan :o)

4 Jaar geleden.... Amsterdam-Dakar 2006

2010-11-20T21:32:00.000+01:00

Alweer 4 jaar geleden dat ik samen met mijn collega Rutger naar Afrika ben geweest; lijkt op de een of andere manier véél korter en aan de andere kant een eeuwigheid geleden. :o)

Omdat we 4 jaar geleden op 25 November vertrokken in ons 'barrel' van nog geen 500 euro om als Team Afterchoc van Amsterdam naar Dakar te rijden wil ik in gedeelten de trip weer de revue laten passeren.
Ik heb nog zo'n 3 uur film liggen die eigenlijk nooit iemand gezien heeft; zonde gewoon.
Ben bezig om de onbruikbare stukken er uit te halen zodat een mooi verslag van onze onvergetelijk avontuur overblijft. Wil proberen om hier stukken te laten zien.

Onze Flyer die we aan potentiele sponsoren gaven... en niet voor niets.... vanuit alle hoeken hebben we steun mogen ontvangen.... later meer hierover.

Tja.... als je de Sahara ingaat kun je dit verwachten..... bedankt voor het helpen Rutger... :o)

Het uiteindelijke doel van de trip was natuurlijk Gambia waar we de jeep inleverden om geveild te worden voor ons goeie doel maar voor mij persoonlijk was het bereiken van het Lac Rose (Rose Meer) in Dakar (Senegal) wel hét hoogtepunt. Hier staat onze Samurai bij de finishplaats van de échte Parijs-Dakar race.... was een supergevoel om daar te zijn.

Klok

2010-11-09T21:05:00.000+01:00

Vraag; wat krijg je als je onderstaande dingen bij elkaar doet??

Antwoord; een blij verraste Aidan ;o)

Aidan had laatst zelf karttandwielen gevonden en ik was al langer van plan om iets met het klokjes-bouwpakketje te maken voor hem.
Het is dus deze klok geworden.... en hij was er (effe) sprakeloos van. Had wel verwacht dat ie het leuk zou vinden maar dat ie er zó blij mee zou zijn was een fijne verrassing voor mij.

Het was een heel gepuzzel om alles in de goeie afmetingen uit te printen en om het er recht in te plakken/monteren maar het resultaat is er ook naar.... :o)
Mooie foto van ons beiden op onze Pitbikes in het midden, Aidans nummer #37 bovenin met daarnaast de vlaggen van Aruba en van Nederland.
Aidan heeft hem zelf op zijn kamer in de binnenrand van een kartband gemonteerd; nou komt deze mooie klok nóg beter uit. Goed gedaan jongen.

Jongetje schiet met shotgun.

2010-11-06T23:18:00.000+01:00

Dit filmke heb ik ook al een hele tijd geleden voor het eerst gezien; in Amerika (waar de wapenwet iets anders in elkaar steekt dan hier) leren ze vaak al op heel jonge leeftijd om te gaan met wapens. ;o)

Klein jongetje voor de 2e keer op duivenjacht;

Vader; "Wat vind je van duivenjacht jongen?"
Jongetje; I like it (ik vind het leuk)
"Hoe ging de eerste keer?"
"Ik schoot hem precies in zijn fucking nek"
"Kwam ie naar beneden?"
"Yep"
------
"Pak 'm, pak 'm, pak 'm..."
BAMMM
"Oh, goed schot jongen"
-Dan, terwijl ie nog opkrabbeld; "Did I get him?" (had ik hem?)
"Nee, maar wel bijna"
"Pak je geweer op man"
"Had ie je te pakken?""
"Ja hij had mij OOK "
;o)

Hyper mini-cross

2010-11-04T06:26:00.001+01:00

Kwam bij toeval onderstaand filmke tegen; één van de mooiste stukjes motocross die ik ooit zag.
Vlak vóór de start van een wedstrijd; #22 Gianluca Facchetti. de latere mini-motocross kampioen van Italie.
Veel (volwassen)motocross toppers hebben 'eigen' gebaren of handelingen vlak voor de start van een cross; Gianluca gooit er meteen het héle repertoire tegenaan.... :o) Alles wat hij ooit zag komt aan bod zo te zien.
Hij is wel érg hyper; gelukkig maakt ie het waar..... op het eind hoor je iets als "Il primo''.... hij is eerste.. :o)

Frank van Iersel

2010-11-01T06:55:00.001+01:00

Afgelopen zaterdag hebben we afscheid genomen van een van mijn schietmaten; Frank van Iersel. Na een wel érg snel verlopen ziekbed heeft Frank de strijd verloren. 58 Jaar oud pas.....

We (Mieke ook) kenden Frank van onze eerste SV. Samen met zijn schietmaatje Leo maakten zij door hun enthousiaste verhalen dat ik ook begon met 'APS' zoals hun dat steevast noemden. Ben diverse jaren met hun naar de wedstrijden gereden; de uren in de auto maakten dat we elkaar wat beter kenden. Buiten het sportschieten zagen we elkaar bijna nooit; we hadden daarnaast allebei onze eigen dingen.

Nog nooit zag ik een sportschutter die zoveel plezier had in de wedstrijden; de smile waarmee hij na zijn run van de baan kwam sprak boekdelen. Frank hield van zijn sport.
Dit jaar, voordat hij ziek werd, kwam Frank regelmatig met zijn vrachtauto hier door de straat; op weg naar de bouw verderop. Steevast effe toeterend naar Mieke of stoppend voor een praatje als hij mij toevallig buiten bezig zag aan mijn motoren.

Bovenstaand plaatje droeg Frank járen bij zich... een scherpschutters-embleem van de Duitsers (Frank schoot ook graag op lange afstanden, 300m en als het kon nog verder). Ooit had hij er een tattoo van willen laten zetten..... het is hem niet gegund......

Frank.... we zullen je missen... het ga je goed......

Minicrosser project; deel 2

2010-10-17T23:32:00.000+02:00

Een week of 2 geleden maakte ik melding van ons Mini-crosser project. Inmiddels hebben we er al een sleutelmiddag opzitten.

Achterwiel hebben we recht gezet, Aidan heeft het stuur en de uitlaat geschuurd om de roest er zoveel mogelijk af te krijgen en we hebben geprobeerd hem aan de gang te krijgen.....

Jammer genoeg wilde het motortje niet starten; bougie vonkte wel maar hij kreeg geen benzine.
Om goed bij de carburateur te kunnen heeft Aidan het hele motorblokje er maar onderuitgehaald; wordt een goeie monteur als ie zo doorgaat. Cool om te zien hoe snel ie leert.

De carburateur bleek vol te zitten met iets wat op terpentine leek; waarschijnlijk oude benzine (ding heeft meer dan 2 jaar stilgestaan!!) De hoofdsproeier zat helemaal dicht.
Nadat we het blok weer in het motortje gehangen hadden wilde hij helaas nog niet starten; hebben het toen maar opgegeven... voor eventjes.

Inmiddels heb ik het blokje er alweer onderuit gehaald; binnenkort zal ie toch écht moeten lopen.
Binnenkort nog eens samen met Aidan wat tijd aan besteden.

En als ie dan loopt komt ie er misschien wel zó uit te zien :o)

Delicia Sponsor-fotoos

2010-10-10T14:50:00.000+02:00

Een tijd geleden kreeg iedereen op mijn werk de kans om sponsoring aan te vragen. Omdat we toen nét bezig waren met Aidan op de Pitbike heb ik daarvoor sponsoring gevraagd.
Heb een mooie map gemaakt met de motivatie voor de sponsoraanvraag en fotoos.

Sponsoring werd dus toegekend; érg tof.

En nu hangen dus alle gesponsorde projecten/personen met hun foto en een korte reaktie in de gang aan de muur.
Ziet er leuk uit.:o)

Erinnere Dich

2010-10-02T12:33:00.000+02:00

Kwam deze clip tegen op een forum; indrukwekkend filmpje.
Ook Duitsland heeft troepen in Afghanistan.

Scheetje.....

2010-09-29T17:55:00.000+02:00

Kreeg laatst dit filmke toegestuurd; is té leuk om hier niet te laten zien :o)
Is in Rusland en die man is duidelijk bezopen.... en de rest lacht zich kapot.

NK Kanon 2010

2010-09-28T12:29:00.001+02:00

Afgelopen zondag werd op de banen van HSV De Helm in Helmond weer het officiele Ned. Kampioenschap Kanonschieten georganiseerd door de KNSA. Dit werd de 2e keer dat ik meedeed.

Jammer genoeg kon Aidan niet mee... zonde want we hebben toch samen het hele jaar getraind met het Kanon. We zijn zelfs zo'n goed team bij het Kanonschieten dat ik zondag af en toe echt moest nadenken wat de volgende stap was en daarna soms nóg een keer terug moest lopen naar mijn spullen omdat ik weer wat vergeten was. (en vooraf zelfs flink moest nadenken hoe het kanon in elkaar gezet moest worden) :o)

Gelukkig hoefde ik niet helemaal allleen; mijn moeder was nu met me mee.

Ondanks de slechte weersverwachting was de opkomst goed; 25 kanonnen waren aanwezig. Het bleef de hele dag droog en de middag werd zelfs lekker in het zonnetje doorgebracht. Gelukkig maar want toen schoten we de 50m series... en dat is in Helmomd (i.t.t het 25m schietpunt) níet overdekt.....
Waren om 11u op de baan waar eerst de 25m (Karttouw) series geschoten werden. Ik zat in de 3e (laatste serie).

Was toch wat meer gespannen dan normaal; ik had de laatste trainingssessies mijn kanon goed aan het schieten maar veel 'vreemde' schutters om je heen en de wetenschap dat de 2x 22e plaats op het 2009 NK verbeterd MOEST worden maakten dat ik niet écht relaxt aan de vuurlinie stond.....

Maar toen eenmaal de eerste commando's; "U kunt poetsen én laden" klonken was alles weer vergeten. Geconcentreerd de loop doorgehaald, kruit gevuld en kanonskogel gezet en plat op mijn buik achter het kanon gericht.
Eerste schot was...... een 7.... een miezerige, tegenvallende 7. Wel in het zwart (dat lukte ook niet iedereen) maar dat gaat de laatste tijd zowieso moeiteloos.
Ik wist meteen dat dit slecht nieuws betekende..... later bleek dat deze 7 me een grote kans op het NK kostte......
Na de 7 kwam een 10, een 9 en nog een 10..... 36 points voor het mooiste kanon... (maar daar kreeg je geen punten voor...)

Bij de prijsuitreiking bleek de winares 37 punten te hebben met 10, 10, 9, 8..... (ik had dus 10, 10, 9, 7)
Uiteindelijk was ik nu 5e. Nog goed en ben er ook wel érg tevreden mee; heb véél ervaren kannoniers achter me gelaten en mijn prestatie van vorig jaar rechtgezet.

Mijn moeder had het goed naar haar zin; kon lekker op d'r gemakje ziten en tussen de middag hebben we lekker relaxt in de camper (want die had ik meegenomen ivm het slechte weer en dus drukte in de kantine) gegeten en een bakje koffie gedronken. Opvallend weer veel mensen die met haar een praatje kwamen maken; ze voelde zich meteen goed thuis; Leuk. :o)

De 50m wedstrijd ging matig.
Had de laatste tijd weinig moeite om alle 4 de kogels in het zwart te krijgen en verwachtte (zeker na het zien van de vele schoten in het 'wit' bij de voorgaande series) toch wel veel van mijn wedstrijd.
Meteen na mijn eerste schot stond ik weer met beide beentjes op de grond..... een 4... dik in het wit rechterkant kaart. Hoogte was goed, dus volgende schot beetje naar links bijgericht..... een 7 rechts in het zwart.
3e schot; een mooie 9, iets links van het midden. 4e Schot precies hetzelfde gericht.... een 4... links in het wit. Inslagen liepen dus van rechts naar links over het bord.

In tegenstelling tot het 25m schietpunt is de ondergrond op 50m niet van beton maar zand en gras. Mijn kanon stond met het rechterwiel op een strook gras maar het linker wiel stond in het zand. Dat zand was door de kanonnen van de 2 vorige series al flink omgeploegd. Heb nog gekeken of ik het wat kon opschuiven maar dat ging niet. Achteraf gezien had ik gewoon íets móeten proberen. Na het 4e schot stond mijn kanon overduidelijk scheef. Eigen schuld dus; weer wat geleerd.

Bij de prijsuitreiking viel de 'schade' nog mee; was toch nog 9e geworden.
Al met al was het een tof dagje; lekker weer, veel kanonnen gezien/gehoord én geroken , veel mensen gesproken waarvan ik er veel maar 1 of 2x per jaar zie en mijn resultaat van vorig jaar dik verbeterd met een top5 en een top 10 finish. Jammer dat Aidan er niet bij kon zijn (en jammer dat ie niet mee mag schieten; met zijn scores tot nu toe met het kanon zou hij ook ruim in de top 10 zitten)

Had zondag 5 aktiviteiten (3x schietsport, Pitbike race en feestmiddag van mijn werk) op mijn agenda..... ben blij dat ik voor het NK kanon gekozen had..... :o)

Hier de UITSLAGEN en hier FOTOOS van het NK

Volgend jaar maar weer proberen; ik mis de knallen, het vuur en de rook nú al.
Gelukkig hebben we nog 1 training dit jaar en hebben we een uitnodiging voor een wedstrijd van de ''andere'' Kannoniers Ver. op zak.

Aidan's minicrosser projectje

2010-09-23T23:13:00.000+02:00

Op mijn werk had een collega, Rachid, een oud mini-crossertje staan. Was van zijn zoon geweest en hij vroeg of ik het wilde hebben.

Dus voor een mooie bos bloemen hebben we nu een leuk projectje voor Aidan. Bedankt Rachid.

Het ding heeft de laatste 2 jaar stilgestaan; benieuwd of ie nog wil lopen. Heb al mengsmeringbenzine gehaald; morgen, vrijdag, gaan we hem proberen te starten.

Verder moet er ook nogal het een en ander aan gebeuren; er zit geen zadel op en hier en daar zit er flink wat roest op; vooral op de chroom-delen zoals het stuur en het dikke uitlaatje.

De ketting had vastgeroeste schakels, die heb ik met flink wat IMAL kruipolie al weer wat los gekregen. Verder zagen we al dat de gaskabel los of gebroken is en dat de achterschokbreker speling op de veer heeft. En de achterband is plat.

Komt goed; beetje sleutelen, beetje poetsen en opspuiten, paar nieuwe handvaatjes erop en er staat weer een leuk mini-crossertje.
We houden je op de hoogte van de vorderingen.

Mieke's nieuwe een-nul-zeven

2010-09-14T22:30:00.004+02:00

Inmiddels waren we al aan onze 2e Peugeot 205 bezig.
Mieke had eerst een witte van 1989; 10 jaar lang héél veel plezier van gehad met weinig problemen en áls die er al waren werden die hier in de eigen 'werkplaats' opgelost :o)

Nadat ze de Ford KA kreeg wilde ikzelf (na enkele afdankertjes) ook wel weer zo'n probleemloos werkpaard.
Dus kwam er 2 1/2 jaar geleden een grijze 205 van 1992; gekocht in Haaren voor 550 euro. Wagentje bracht me probleemloos naar mijn werk, werd volgeladen met troep voor de stort, transporteerde moeiteloos mijn kanon en (ongelofelijk maar het pastte) mijn of Aidan's Pitbike, werd nóg voller geladen met zooi voor de stort, moest zelfs het extra hoge tarief betalen omdat ik er voor een halve vrachtauto aan zooi ingeladen had :o) en deed dus wat er van verwacht werd.
(op de foto loopt Kicky onze kat ook)

Mieke had al vaker laten horen dat ze wel een keer een echt nieuwe auto zou willen. Nou wil ik dat óók wel...... en als het kan de nieuwste Corvette... :-) Maar goed; in de (deels verregende) vakantie de knoop doorgehakt en mijn trouwe 205 ingeruild op een nieuwe Peugeot 107. Een diep-zwarte.
En... ze is er ERRUG BLIJ mee.... :o)

Dus vandaag moest ie voor de eerste keer gewassen worden; heb deze historische gebeurtenis meteen maar op de foto gezet...... gaat ze het volhouden om haar mooie autootje regelmatig te wassen?

Ziet er goed uit....

en dat autootje is ook niet verkeerd :-)

Nog wat fotoos van Francorchamps

2010-09-04T22:50:00.002+02:00

Nog enkele fotoos van onze trip naar het circuit van Francorchamps.

Mijn moeder dáár waar ze zich het beste thuisvoelt; langs een circuit. :o)
Het was leuk he ma?

Aidan en ik samen het circuit op.

Een (groot) deel van de coureurs bij elkaar.

Als 2e de jongen op de oranje KTM en als 5e Aidan die gebogen op zijn Pitbike bezig is hem stilaan in te halen.

Bij de 3e of 4e trainingssessie was er nog een andere coureur in de baan die er achter kwam dat we niet kwamen om te spelen, maar om te (leren) racen; ook op die coureur werd de jacht ingezet en uiteindelijk werd ook hij ingehaald door Aidan.

Aidan op circuit Francorchamps

2010-09-04T21:44:00.003+02:00

EINDELIJK!!
Eindelijk weer een nieuw stukje op mijn blog. (Sorry ma, Raoul, Mieke, Aidan, Claudia en verder iedereen die er naar vroeg......)
Tijdje geen tijd gehad, tijdje geen zin en de laatste 2 weken kon ik geen fotoos plaatsen; vreemd....

2 Weken geleden, in de vakantie zijn we op een donderdag met zijn 4-en naar het Kartcircuit, dat binnen het Formule 1 circuit van Francorchamps ligt, geweest. Normaal 2 1/2 uur rijden werd nu bijna 3 1/2 uur door een file bij Luik (vrachtwagen half door de vangrail geknald) en een lekke band met de camper, precies toen we de steile helling ná Luik optuften..... moest dus noodgedwongen verder hobbelen met een slappe linker vóórband en toen we boven waren én konden stoppen rookte die band flink en was helemaal kapot. Waarschijnlijk is ie lek gegaan door troep van die vrachtauto dat op onze weghelft verspreid lag.

Ik had gehoopt/verwacht dat het niet zo druk zou zijn op het circuit; blijkt het halve rennerskwartier bezet te zijn door Super-Motards (crossers met racebanden). Zeker voor de eerste keer op een circuit is het niet ideaal om daat tussen te rijden. Gelukkig hadden ze een indeling gemaakt; steeds een half uur SuperMotards, half uur scooters en Pitbikes.
Lekker op ons gemak de tent opgezet; de bikes eronder, het 'team' aan de koffie gezet; ging leuk worden; ik had heel veel zin om samen met Aidan de baan op te gaan met onze Pitbikes.

Boven; 2 échte race-moeders, elk met de helm van hun zoon. Mijn moeder met 35 jaar cross/race ervaring en Aidans moeder Claudia die voor het eerst op een circuit was maar snel uitgelegd kreeg wat belangrijk was als race-moeder en zó snel leerde. :o)

Via mijn werk DELICIA had ik sponsoring voor Aidan's PitbikeRacen gekregen; érg tof. Uiteraard moest de hierbij behorende cheque overhandigd worden en waar kun je dat beter doen dan óp de Pitbikes en óp een echt circuit?

2 Keer #37; de ene met 35 jaar motorcross/race ervaring; de andere voor de ALLER-eerste keer op een circuit en dan zijn de handelingen vlak voordat we de baan ingaan TOCH precies hetzelfde; écht verbluffend. :o)
Leuk om zo samen een race-training te rijden; zó anders dan een normale wedstrijddag waar je toch vooral met jezelf bezig bent en waar alles om jóu draait.

Ondanks dat Aidan's ervaring beperkte tot 2x wat oefenen op een parkeerplaats ging het vanaf de eerste meters verbazingwekkend goed. De eerste sessie heb ik steeds vóór hem uit gereden zodat ie de racelijnen kon leren. De andere racers die er waren gingen (zeker in het begin) natuurlijk flink wat harder maar Aidan hield steeds netjes zijn eigen lijn en dan heb je geen last van hun en hun niet van jou.

In de 3 trainingsessies daarna reed soms Aidan voorop, dan ik weer en ging het elke keer weer wat harder; hij leerde snel. Schakelen, remmen, insturen.... het ging allemaal soepel.

Als snel zag ik dat ie wat platter op zijn Pitbike ging liggen en ging jagen op een andere jongen, op een KTM 85cc. Leuk om te zien dat hij er stilaan naar toereed en hem inhaalde; terwijl die KTM véél harder liep dan Aidan zijn motortje. Goed gedaan jongen.

Dat hij er achter kwam dat harder racen het risico van een uitstapje buiten de baan betekend is alleen maar goed; hij bleef overeind en zette meteen de inhaalrace verder.

Eekhoorn hindernisbaan

2010-06-13T22:20:00.004+02:00

Zet ergens op een paal een bakje noten neer, bouw er een hindernisbaan naartoe en zet je camera op.
Het enige wat je dan nog nodig hebt is wilde eekhoorns waarvan de slimste al snel doorheeft hoe hij bij die noten kan komen!!
Bijpassend muziekje uit de film Mission Imposible.... :o)

Eieren van onze Schildcobra's

2010-06-01T23:39:00.003+02:00

Vorig jaar vertelde ik hier al over onze Schildcobra's.
Omdat toen het kweken fout liep had ik me voorgenomen om dit jaar wél goed op te letten. En met succes (tot nu toe).

Op 28 februari heb ik het vrouwtje bij het mannetje gezet en binnen een uur waren ze aan het paren.

Op 23 April legde het vrouwtje dan 4 mooi witte eitjes. Ditmaal dus wél in een voor haar klaargezet legbakje me vochtig zand erin zodat het een geschikte plaats voor haar zou lijken. (normaal zit er een dekseltje op zodat het voor haar een perfect beschutte legplaats is)
Duidelijk is te zien hoe mager ze na het leggen was; ze had dan ook al enkele weken niet gegeten omdat de groeiende eieren in haar lijfje alle ruimte innemen; dus ook van haar maag en slokdarm.

Meteen na het leggen heb ik de eieren gemerkt met een kruisje zodat ik altijd kan zien wat de bovenkant is. Belangrijk omdat er een luchtkamer in het ei zit en die moet altijd bovenin blijven. Mocht een ei omrollen tijdens inspectie of zandverversen dan kan ik het weer goed terugleggen. Slangen eieren zijn trouwns niet 'hard' zoals een kippe-ei maar hebben een zachte leerachtige schaal. Ik heb wel eens een ei laten vallen na enkele weken broeden; kwam daarna gewoon uit.

De eieren liggen in vochtig metselzand worden een beetje ondergestopt zodat slechts een klein stukje onbedekt blijft.

Dan gaat het bakje in een broedstoof. Hieronder staat een tekening van de zelfgemaakte stoof die ik gebruik.

Het werkt op het Au bain marie principe; verwarmen boven warm water.

In een glazen of plastic bak staan 2 bakstenen op hun zijkant (10cm hoog dus). Hierop ligt een glasplaatje en daarbovenop weer een plaatje tempex (piepschuim). Hierop komt het bakje met de eitjes, afgesloten met een dekseltje maar voorzien van gaatjes voor beluchting. Daarligt dan weer een thermometer op.

Onder in de bak staat een laag water tot nét onder het glasplaatje, dus zowat gelijk met de bovenkant van de bakstenen. Dit water wordt op ongeveer 30 graden gehouden door een aquariumverwarming met thermostaat.

Om alteveel warmteverlies tegen te gaan ligt er op de broedstoof een glasplaat (ook om de condens op te vangen) met daarop weer een dikke plaat piepschuim.

Zo brengen de eieren ongeveer 8 weken door.

Natuurlijk werden de eitjes weer onverwacht gelegd en natuurlijk stond de broedstoof wéér niet klaar. :o)

Dus snel op zolder de bak gepakt met alle zooi daarin. (dat heb ik in de loop van de afgelopen 30 jaar slangenkweken wel geleerd; zorg dat je minimaal alles compleet hebt)

En dit is dus mijn high-tech, super-de-luxe broedstoof.... :o)

Een oude plastic bak, geisoleerd met pur-schuim en tempex.

De enige luxe die eraan zit is een thermometer waarvan de opnemer óp het eierbakje ligt en die ik buiten de broedstoof af kan lezen.

Sommige slangenkwekers gebruiken dure electronisch geregelde apparaten; nergens goed voor. In deze broedstoof zijn van tientallen soorten (o.a. Koningspythons, Diadeemslangen en Hoornadders) de eieren met groot succes uitgebroed.

Fotoos Berghem 25-4

2010-05-29T22:22:00.005+02:00

Naast mijn vaste 'teamleden'; mijn ma en Aidan waren ook Mieke en haar ma met ons mee naar de wedstrijd van Berghem. Leuk om zo met zijn allen lekker een dag op de races te zijn.
Deze keer waren ook Raoul en Nicole (kennissen van een andere sport) ook gekomen; inclusief semi-proffesionele foto-aparatuur. (Link naar Raoul's website.)

Een groot deel van de dag hebben ze samen fotoos gemaakt; érg tof.
Jammer dat ik door het drukke schema en sleutelwerkzaamheden niet méér tijd met hun door heb kunnen brengen.

Heel leuk was dat ze een stel op-afstand-bedienbare flitsers op statieven neerzetten en zo een echte fotoshoot opzetten.
We hadden er best bekijks mee; het was nét écht :o)

Het resultaat mag er zijn; vind zelf beide bovenstaande fotoos wel héél erg mooi. Officiele teamfotoos :o)

Hieronder zie je mooi hoe iemand die zich écht bezig houdt met fotografie op een héél andere manier kijkt naar onderwerpen en door het spelen met de instellingen van zijn camera anders dan anders fotoos kan maken.

Ook fotoos vanaf het dak van de pitboxen zaten er tussen; mooi.

Verlaat verslag Berghem

2010-05-29T21:38:00.002+02:00

Véél te laat hier dan toch nog een verslagje van de wedstrijd van Berghem. Heb het de afgelopen weken érg druk gehad met vanalles en nog wat; vooral met de make-over van onze huiskamer en keuken. :o)

De zaterdag vóór de race konden we trainen op Berghem; ben daar samen met mijn ma de hele middag geweest; beetje wennen aan mijn nieuwe bike. Het was nodig; groter frame, grotere wielen en andere banden.

De belgische 2Race race-organisatie reed dit weekend met ons mee; reden waardoor het ook zaterdags al flink druk was.

De wedstrijddag bracht niet wat ik er van verwacht had; tandwielverhouding had beter gekund en ik was gewoon nog niet genoeg gewend; kan ook niet; had de dag daarvoor pas de eerste meters gemaakt.

Hele dag te druk gehad ook; naast het gebruikelijke inschrijven en keuren had met ook nog een verplichte brieging (met groepsfoto) en een extra training toegevoegd. Hele dag dus op en neer gelopen van de camper naar het het circuit.

Tijdschema zat veel te vol /strak in elkaar; vond ik echt slecht. Heb alles bij elkaar 2x 5 minuten op mijn gemak kunnen zitten.

Mijn tijden vielen op zich niet tegen; stond steeds 2e of 3e maar in de tijdtraining kon ik geen enkele ronde op een vrije baan rijden zodat ik slechts 6e was; 3e startrij.... niet goed. En vooral; eigen schuld.

Bij de eerste start stond ik te suffen; dacht dat we nog een opwarmronde krgeen toen ik ineens de rode startlichten zag aangaan..... vlug in versnelling ..... en toen was iedereen al weg.....

Ben uiteindelijk nog 3e geworden waarbij ik de laatste rondes snel inliep op Erik #36 die 2e was, maar omdat ze (geen idéé waarom) de wedstrijden dit jaar 5 minuten korter laten duren kwam ik tijd te kort. Jammer; ik weet van mezelf dat ik de laatste 5 minuten altijd nog héél sterk ben.

De 2e race was van korte duur....
Pakte meteen 2 man vóór de eerste bocht en stak mijn motor in één vloeiende beweging bij het ingaan van bocht 2 aan de binnenkant naast degene die 3e zat....... yesssssssss........tenminste..... normaal gesproken dan....... nu niet.....

Hij stuurde dus gewoon in maar daar zat IK al..... en dat ging niet goed...... mijn stuur zwiepte linksom en ik klapte ruggelings tegen het asfalt om af te sluiten met een koprol achterover.....

Gelukkig wist #7 die vlak achter ons zat me nog te ontwijken. Diverse mensen hadden me nog gewaarschuwd dat die gast zo onbesuisd reed maar ik ga er maar vanuit dat het geen opzet was, maar meer een geval van onervarenheid/té enthousiast zijn. Hoop wel dat een volgende keer anders loopt.

Eenmaal opgekrabbeld, noodstop weer teruggefrommeld en motor (met moeite) aan de praat gekicked waren de eersten alweer voorbij. Heb nog wel aangesloten aan de grote groep Belgen maar mijn zin was zowieso wel over. Jammer van een bijna zekere podiumplaats, dat wel.

Maar goed; inkiddels is mijn nieuwe zuiger binnen, ga ik diverse dingen veranderen aan mijn bike (bv het uitspugen van olie oplossen) en heb ik weer véél zin in de volgende wedstrijd; wéér Berghen, nu op 20 Juni.

Race-seizoen 2010 van start.

2010-04-22T22:33:00.003+02:00

Komende zondag, de 25e, gaat het Race-seizoen 2010 van start op het kartcircuit van Berghem; CircuitPark Berghem.

Mijn eerste wedstrijd op mijn nieuwe Pitbike op een (voor mij) nieuw circuit; heb er veel zin in.
Gelukkig kunnen we zaterdag al de hele middag trainen zodat ik vooraf nog lekker wat meters kan maken om te wennen aan het nieuwe frame en de grotere wielen.

We rijden op bovenstaand circuit; het zgn Estoril-circuit. Zo te zien niet persé een topvermogenbaantje; komt goed uit :o)

Het beloofd lekker weer te worden en uiteraard gaat mijn vaste 'team'; mijn moeder en Aidan mee.

Kan bijna niet wachten om weer op dat knorrende brommertje te zitten. :o)

Aidan op Pitbike

2010-04-11T23:06:00.002+02:00

Wat later dan gepland; hier het verslag van Aidans eerste meters op zijn Pitbike.
Vorige week een lege parkeerplaats opgezocht en daar heeft hij rustigaan, leren rijden.
Eerst alles uitgelegd, gas, koppeling schakelpedaal en niet onbelangrijk; de rem. :o)
Ging best goed; al snel kon ie zelf wegrijden en schakelen.

Tussendoor wat uitgerust en zijn ervaringen verteld aan zijn moeder en Mieke. Extra leuk was dat zijn oma die toevallig dat weekend op bezoek was er ook bij was; top. (en ze was tróts)

Leren rijden begint met aantrappen; vergt toch wat gewenning om de 120cc aan de praat te krijgen maar ook dat wende snel.

Eerder meldde ik al dat we de grote 26mm carburateur van mijn 150cc blok op Aidans bike gezet hadden. Was misschien niet zó slim (maar noodzakelijk om vorige week te kunnen rijden)

De combinatie 26mm carburateur en een snelgas (weinig opendraaien, véél reaktie) was misschien wat ál te veel.

Op het eind van de middag draaide Aidan rustig zijn rondjes toen ineens de Pitbike achterover door de lucht vloog en Aidan op zijn kont op de straat zat.

Resultaat; uitlaatdemper krom en achterspatbord afgebroken. Niks aan te doen; vallen hoort nou eenmaal bij racen. :o)

Allebei alweer gemaakt trouwens.

Binnenkort gaan we weer een keer rijden.... nu met een kleinere 22mm carburateur die eigenlijk op dit motorblok hoort.

Howard drumshow

2010-04-03T23:28:00.006+02:00

Fantastisch drumwerk van deze kleine 4 jaar oude dreumes.
Zó getalenteerd en let vooral op zijn gezichtsuitdrukkingen.... :o)

Filmke dubbelklikken voor een groter (mooier) beeld.

Aidan's Pitbike klaar

2010-04-03T23:12:00.002+02:00

Vandaag weer een middagje aan Aidan's Pitbike gewerkt.
Zadel en zijschildjes erop gemaakt en de kappen aan het stuur gemonteerd.
Aidan heeft ook de carburateur op mijn eigen Pitbike gemonteerd; hij leert snel.

Volgende keer wel iets op de grond leggen om op te gaan zitten; zo is een spijkerbroek wel érg snel versleten. :o)

Toen ik een proefritje wilde maken bleek de 22mm carburateur toch niet écht mee te werken.... dus moest Aidan mijn 26mm carburateur weer van mijn bike halen zodat we die (tijdelijk) op zijn Pitbike konden zetten. Zo blijven we wel lekker aan de gang... :o)

En hieronder staat ie dan; Aidans Pitbike.

120cc Lifan motorblok met oliekoeler, 4 versnellingen, schijfrem voor en achter, aluminium frame en slicks racebanden.

Binnenkort meer.

GEEN Pitbikes @ SOBW in 2010.....

2010-03-21T23:07:00.002+01:00

Kreeg zojuist een mail van de SOBW.......
ivm teweinig inschrijvers voor de Pitbikeklasse hebben ze besloten om deze klasse NIET te laten rijden dit jaar. :o(
Jammer.
Jammer voor degenen die er veel energie ingestoken hebben om het van de grond te krijgen en jammer van de spullen (o.a. mijn nieuwe helm en de Dunlop banden) die ik speciaal voor het regelement van de SOBW aangeschaft heb.

Maar; misschien is het maar goed zo; nu racen alle Pitbikers weer bij de SBO en naar ik hoorde wordt ook de/mijn Pitbike Open-klasse drukker door de overstap van nieuwe coureurs. :o)

Gelukkig hebben we de camper nog niet uit de stalling gehaald want de eerste wedstrijd bij de SBO is pas over een maand op 25 April; in Berghem (bij Oss).

Kan nou dus rustig de kleur van mijn nummerborden aanpassen en samen met Aidan 'zijn' Pitbike afmaken.

Komt allemaal goed.

Nieuwe banden op Pitbike.

2010-03-16T22:34:00.003+01:00

Omdat we bij de SOBW niet met slicks mogen rijden moesten er noodgedwongen andere banden komen.
Tot nu toe reed ik met slicks en toen ik mijn 'nieuwe' PitPro kocht zaten er goeie PMT slicks op; jammer dat ik die niet mag gebruiken.

Daarom een setje Dunlop TT92's gehaald; de band waarmee eigenlijk iedereen rijd. Redelijk zacht rubber en een licht profiel.
Gisteren in de keuken aan begonnen om ze op de velgen te leggen.
De achterband viel mee, die lag er best snel goed op. Dunlops staan erom bekend dat ze soms érg moeilijk in de velgrand willen gaan liggen.
De voorband werd écht tobben....... Het eropleggen met mijn grote bandenijzers lukte wel, maar de band wilde na oppompen niet in/tegen de velgrand springen.

Gelukkig stond ik niet alleen; Bullie was steeds dichtbij..... om in de weg te zitten :o)
Uiteindelijk ben ik naar de benzinepomp gereden om de band zo hard mogelijk op te pompen in de hoop dat ie dan wél op zijn plaats zou gaan zitten.
Helaas..... lukte nog niet.
Teneinderaad naar Bandenhandel Frank Ligt gereden en die was zo tof om me te helpen. Samen de band en velgrand goed ingesmeerd met banden-montage-vet en daarna héél véél luchtdruk erop gezet. Dat werkte... gelukkig. Frank; hardstikke bedankt.
Wielen zitten inmiddels al onder de bike :o)

Meteen toen ik aan mijn banden begon knapte de veer van mijn voetpomp......
Na 35 jaar !!!!!! trouwe dienst heeft ie de geest gegeven. We kochten hem toen we begonnen met de cross.... in 1975 en sindsdien heeft ie 17 jaar cross, 4 jaar mini-bikes, 3 jaar Pitbikes en ontelbare auto en motorbanden overleefd.
Had er al wel een andere slang aangezet; de oude was inmiddels door de tijd ingehaald en poreus geworden.
Zelfs nu nog pompt ie nog als nieuw.... hij gaat alleen niet meer op veerdruk open..... misschien dat ik uit een kapotte (nieuwere) probeer om de veer over te zetten. :o)

Cijfers geknipt

2010-03-09T22:51:00.002+01:00

Zo'n beetje vanaf het begin dat we crosswedstrijden gingen rijden (bij de GeLimBra, later MON) heb ik zelf mijn startnummers geknipt.
Kon er in het begin nog een beetje sier-cijfers van maken; later werden de regels aangescherpt en mochten alleen nog maar strakke cijfers.

Ook nu, vlak voor het nieuwe Pitbike-seizoen, ben ik weer effe creatief beziggeweest.

Paar stukken plakplastic gehaald bij vd Wijst (zoals ik dat al 34 jaar doe) en de zak met restplastic en oude sjablonen opgezocht.

Dit jaar moeten we bij de SOBW met zwarte nummerborden met witte cijfers rijden. Er is wel de mogelijkheid om uit een stuk of 11 letter-types te kiezen. Da's wel tof; kun je toch nog een beetje je eigen draai aan het geheel geven.

Hoewel de bevestiging nog niet binnen is heb ik maar alvast mijn 'eigen' (en bij de SOBW aangevraagde) startnumer 37 uitgeknipt én op het voornummerbord geplakt.

Ziet er wel strak uit toch?? :o)

Winter-rust voorbij...

2010-02-28T23:15:00.003+01:00

Na een betrekkelijk rustige winter gaat stilaan het drukke seizoen beginnen.
De voorbereidingen voor de Pitbike-races vorderen gestaag en komende zondag hebben we alweer de eerste Kanons-training; in Horst. :o)

Ook op slangengebied loopt er alweer het een en ander. Dikke week geleden haalde ik 3 baby Hoornaddertjes (Cerastes cerastes) op (foto komt nog) en vandaag vond de eerste paring van dit jaar plaats.

Vanmiddag zette ik mijn vrouwtje Schildcobra (Aspidelaps lubricus) bij het mannetje en binnen een uur zaten ze 'vast'. Paring duurde zeker 4 uren.
Vorig jaar heeft ze ook al effe bij het mannetje gezeten.... wat er later gebeurde meldde ik al HIER.

Hopelijk loopt een en ander nu beter; ik ga in ieder geval beter opletten :o)
Komende week mag het vrouwtje nog een keer bij het mannetje; meestal paren ze wel meerdere keren. Ben benieuwd.

Jammer dat de foto zo flets is; in werkelijkheid zijn de dieren rood/oranje maar ik wilde ze niet ál teveel storen zodat ik snel een foto genomen heb.

Britain's got talent.

2010-02-27T23:48:00.002+01:00

Eerder liet ik al een bijzonder optreden zien van Britain's got Talent; zie HIER.

Nu kreeg ik weer iets aparts toegestuurd; érg mooi.
De jury denkt eerst dat ze in de zeik genomen worden..... :o)

Aidan was Jarig!!

2010-02-07T16:36:00.003+01:00

Afgelopen vrijdag was mijn race-, kanon- en schietmaatje Aidan jarig.

14 Jaar werd ie.

En gelukkig, precies zoals ik graag zie; geen groot feest maar wel Superrrr Gave dingen doen :o)

Natuurlijk hoorde een leuke verjaardagstaart erbij en later op de dag nog wat gebak......

Maar waar het ECHT om ging; KARTEN en LASERGAMEN!!

Claudia, Aidan's moeder had voor ons 4-en een arrangement geregeld waarbij Aidan en ik 2x konden karten en we met zijn 4-en zouden Lasergamen. Dit was trouwens bij Lot66 in Breda. Een mooie indooraccomodatie waar je heel veel leuke dingen kunt doen.

Jammer genoeg was Mieke nog ziek dus die kon niet mee :o(

Ik voelde me ook al niet 100% fit maar met een flinke dosis medicijnen kon er (hopelijk) weinig gebeuren.

Heb me in ieder geval goed vermaakt..... en Aidan nog meer.

Eerst vanaf de boven gelegen kantine de baan eens bekeken om daarna naar beneden geroepen te worden voor onze eerste Kart-heat. Race-overall en goed passende helm uitzoeken en toen volgde uitleg door iemand van de Lot66-crew. Gas zit rechts, de rem zit links, betekenis van de vlaggen en de baanlichten, niet tegelijk gasgeven en remmen, niet botsen enz enz ..... Klaar voor vertrek.

We hadden de hele baan voor ons alleen; lekkerrrrrrr.

Vooral ook omdat het de eerste keer was dat Aidan in een Kart zou rijden. Daarom heb ik effe voor hem uit gereden om de juiste lijnen te laten zien en om in de gaten gehouden of ie goed volgde. Ik zag al snel dat het wel goed kwam; paar rondjes wennen (vooral aan het hobbelige viaduct) en daarna ging ie elke ronde duidelijk sneller.

De 12 minuten waren al weer snel om en vóórdat ie goed en wel weer stilstond in de Pitsstraat en zijn helm nog af moest zetten hoorde ik al; WOW... dát is leuk om te doen!!! :o)

De smile op zijn gezicht was de hele dag niet meer weg te krijgen. (bij zijn moeder ook niet trouwens) Leuk.

Boven in de kantine weer effe wat gedronken, gebakje gegeten, nagepraat én de rondetijden bekeken (je zag duidelijk dat Aidan's rondetijd élke ronde sneller werd) moesten/mochten we snel alweer naar beneden.

Uitleg was niet nodig; ervaren coureurs hebben dat niet nodig..... :o)

Deze keer ging het meteen al hard; het verbaasde me dat Aidan al zó vlug. zó snel rond zou gaan met een kart. Knap man.

Over het Lasergamen zullen we het maar niet hebben; werd dik verslagen door Aidan én Claudia....

Al met al een leuke middag gehad... en zéker niet voor het laatst gekart met Aidan.

Meer fotoos en een verslagje van Claudia; Just CenA

Andere Pitbike.

2010-01-28T21:41:00.004+01:00

Afgelopen zondag samen met Aidan naar een Pitbike wezen kijken. Ik wilde eigenlijk al langer grotere wielen, of eigenlijk brédere. Heb altijd graag met mijn 10 inch wieltjes geracet maar merkte het afgelopen jaar dat ze (doordat ze redelijk smal waren) af en toe moeite hadden om grip te houden. Bochtensnelheid werd natuurlijk steeds hoger en ook het vermogen.

Dus heb ik nu onderstaande Pitbike. :o)

Het is een zo goed als nieuwe (2 trainingen oud) PitPro. Er ligt nu nog het 115cc Daytona blokje onder waarmee de vorige eigenaar in de -10pk klasse wilde racen. Omdat je daar ineens niet met Japanse motoren mag rijden stapt hij over naar Karting... en kwam deze te koop.
Uiteraard komt er mijn 150cc wedstrijdblok onder.
Deze Pitbike is in zijn geheel net ietsjes langer en hoger dan mijn 'oude'. Vooral door de 5cm grotere wielen met 12 inch slicks.
Er komt nog een andere stickerset op en zwarte nummerborden met witte cijfers; als het goed is weer nummer 37 uiteraard; is aangevraagd. :o)

Het vervoeren van de pitbike was al een avontuur op zích.... omdat de camper in de winterstalling staat moest de PitPro in de Peugeot..... en Aidan ook... en ik ook nog.....
Had mijn eigen Pitbike al ooit zo vervoerd maar toen kon de bijrijdersstoel plat.... dat kon nu niet.
Maarrrrrr.... we kregen het voor elkaar..... Aidan kon nog ruim genoeg zitten en na een pitstop bij de Mac leverden we de nieuwe bike thuis af.

Laat het race-seizoen maar beginnennnnnnnnnnn........ :o)

Nieuwe helm

2010-01-18T22:09:00.002+01:00

Omdat ik bij de SOBW verplicht ben om een helm uit de KNMV Helmenlijst te dragen moest er een nieuwe helm komen.

Jammer want mijn huidige racehelm (in de Castrol-kleuren) beviel me érg goed.

Aan de andere kant; af en toe wat nieuws is ook wel leuk...... :o)

Mijn nieuwe helm is een Marushin Shivan Dragon; matzwart met een rood/gouden afbeelding van een draak. Erg mooi.

Ik wilde persé weer een kwaliteitshelm; er zijn wel goedkopere te koop maar vaak is de pasvorm dan toch net niet wat je zoekt en je voelt gewoon dat het een soort veredelde bromfiets helmen zijn.

Vandaar dus deze glasfiber Marushin (Japans fabrikaat). Uitneembaar binnenwerk om het makkelijk te reinigen en een vizier dat zonder gereedschap te wisselen is.

Zit nog te twijfelen of ik er een donker getint vizier (als op de fotoos) op zet of zo'n iridium vizier zoals op mijn 'oude' helm (zie onder). Iemand een idee??

Pitbike Seizoen 2010 gaat van start!!

2010-01-11T21:40:00.003+01:00

Zo, eindelijk begint er een beetje schot in het Pitbike-Seizoen 2010 te komen.

Heb vandaag de knoop doorgehakt en een startbewijs bij de SOBW aangevraagd. Uiteraard met het verzoek om weer met #37 te mogen rijden.

Op SOBW-site vind je alle info over deze (voor ons nieuwe) organisatie.

Daar zie je ook dat ze een grote diversiteit aan racers de kans geven om zich met elkaar te meten.

Ook kun je er de wedstrijdkalender 2010 vinden.

Eind Maart begint het al; op circuit Lelystad met een trainingsdag gevolgd door een wedstrijddag. :o)

Ben nog niet klaar; motor moet nog een keer onderhanden genomen worden ivm andere eisen vwb carburateur, kleur nummerborden (nu zwart met witte cijfers) en algehele controle.

Moet ook nog een andere helm aanschaffen; de SOBW hanteert de KNMV helmenlijst en mijn Castrol-helm (hoewel ie aan de strengere duitse eisen voldoet) staat daar niet op.

Heb er weer érg veel zin in; afgelopen seizoen was gewoon niet wat er van verwacht was; hopelijk gaat het nu bij de SOBW allemaal wat soepeler. Maar dat zal wel goed komen.

Effe bijpraten....

2009-12-26T13:26:00.003+01:00

Weer veel te lang geleden dat ik iets plaatste hier. Toch is er wel het een en ander te melden.

De (nederlandse)Pitbike-wereld staat op zijn kop bv.
Sportief gezien was 2009 aan de ene kant wel geslaagd want ik haalde toch een 1e en een 3e plaats algemeen in resp. Veldhoven en Lelystad maar ik reed gewoon téweinig races. Vooral het gezeik aan het eind van het seizoen zorgde er voor dat ik me afvroeg hoe het verder zou gaan met de SBO.

Het vooorstellen van een totaal onzinnig technisch regelement deed daar geen goed aan.
En toen kwam ineens de SOBW in beeld. De 'andere' scooter-race-organisatie die al sinds 1988 wegraces voor brommers en scooters organiseerd. En daar komen nu de Pitbikes bij.
Ineens hebben we keuze waar we willen racen; een goeie zaak.
Ook al omdat de SBO nog steeds geen wedstrijdkalender heeft en de SOBW die allang klaar heeft; 14 wedstrijden maar liefst op 10 verschillende circuits.
Ben er nog niet helemaal uit wat ik ga doen; maar geracet wordt er!!! Dus ma en Aidan; was je overalls maar uit, zet de garagezeep maar klaar... er wordt weer op jullie gerekend :o)

Verder is het rustig, laatst nog wel een kanonswedstrijd geschoten in Amersfoort, was leuk. Resultaat viel (weer) tegen; Aidan en ik waren vergeten hoe we nou ook al weer precies moesten richten om in de 10 te komen.. :o) Maar de broodjes (terplekke gerookte) zalm waren heerlijk..... hoewel de rook van die rookkast wél de rook van de kanonnen overtrof..

Zo... weer een beetje bijgepraat.... tijd voor een muziekje.

Wie denkt Robbie Williams wel dat ie is....

2009-12-05T21:56:00.005+01:00

Zag toevallig net Robbie Willliams nieuwe CD-hoes. Let eens op dat startnummer........

Ehhhhh Robbie...... kijk eens naar onderstaande fotoos. En let vooral eens op dat nummer....

Valt iets je op??

WIE denk je dat het meeste recht op #37 heeft???

Kies een eigen nummer en we lullen nergens meer over...... :o)

Nieuwe slang voor Mieke.

2009-10-19T20:55:00.003+02:00

Vorige week meldde ik al dat we naar de Slangendag in Houten geweest waren en dat we daar een baby Koningspython (Python regius) voor Mieke gekocht hadden.
En dit is ze dus; lekker liggend tussen de bladeren. Aan haar dikke buikje (bobbel) zie je dat ze pas gegeten heeft.
Meer fotoos binnenkort op Mieke's Blog

Eindelijk weer een niet-giftige slang en eindelijk ook weer een Koningspython in huis.
Vanaf het begin, nu 35 jaar geleden, hebben we bijna altijd wel 1 of meerdere van deze fantastische wurgslangen gehad. 15 Jaar geleden, toen bijna nog niemand hier in NL met Koningspythons kweekte, hebben wij er al mee gekweekt.
Ons enthousiasme om slangen te verzorgen is weer helemaal terug; zit alweer uren op internet te turen en me te verbazen over al die mooie Koningspython-vormen die er tegenwoordig zijn. En over de prijzen die er gevraagd worden :o)

Winterstalling

2009-10-19T20:30:00.004+02:00

Zaterdag hebben we effe de camper naar de winterstalling gebracht; was nou nog mooi droog weer.
Effe bijgepraat met Harrie, de eigenaar, een vriendelijke oude man voor wie het nooit teveel moeite is om aan onze 'terugbreng-tijden' te voldoen en die nog steeds een heel schappelijke prijs rekent.

In de grote schuur troffen we ook nog een oude bekende aan; onze Corvette..... :o)

Keurig afgedekt, wachtend tot ie volgend jaar weer wél naar buiten mag. Zonde dat we hem dit jaar niet tevoorschijn gehaald hebben. De mooiste auto van het dorp en wijde omstreken en dan blijft ie 's zomers binnen. Jammer. Hebben het gewoon weer té druk gehad met van-alles-en-nog-wat. Stom.
Maar goed; ter herinnering (ook voor onszelf) hoe mooi ie wel niet is; onderstaande fotocollage.

De camper staat dit keer niet in de grote schuur; staat nu onder het afdak van de veldschuur, staat ie goed.

Slangendag ESV 2009

2009-10-11T23:36:00.004+02:00

Vandaag was de jaarlijkse SlangenDag van de ESV (Europese Slangen Ver.) een beurs waar slangenliefhebbers slangen kunnen kopen en verkopen. Vanuit heel Europa (en ook van daarbuiten) komen slangenhouders naar dit grootse evenement.
Was lang geleden dat ik er was (4 jaar of zo) en Mieke was nóg langer niet meegeweest terwijl we vroeger het hele jaar uitkeken naar deze beurs.

Op de heen weg al herinneringen op zitten halen over de tientallen keren dat we op de Slangendag waren; héél vroeger in het Botanisch Lab in de binnenstad van Utrecht (meer dan 25 jaar geleden) en later op de Tandheelkundige Faculteit op het Universiteitsterrein.
Rond 12u aangekomen bij ExpoCentre en meteen bij de kassa al oude bekenden Henk en Anton tegen het lijf gelopen; sfeer zat er meteen al in.

In 2 grote (voor niet-giftige slangen) en 2 kleinere (gifslangen) zalen hadden honderden verkopers een (gehuurde) plaats gevonden met duizenden slangen in bakken en bakjes voor zich op hun tafel.

Handelaren uit binnen en buitenland (o.a. Italie, USA, Frankrijk, Duitsland en Tsjechie) hadden complete stellages bij zich.

Niet altijd was de aangeboden 'handel' in de aanbieding; prijskaartjes van 5000 euro waren geen uitzondering. Bovenstaande Koningspythons zijn dan nog 'goedkoop'. En vooral; érg mooi van kleur.

Er is een tendens gaande naar steeds absurdere (mooiere?) abnormaliteiten binnen de slangenwereld; zgn Morphs. Er wordt bij het kweken gemanipuleerd met selectief kruisen en broedtemperatuur. Het verst gevorderd daarmee zijn de KoningsPythons (BallPython)

Voorbeelden van KoningsPython Morphs.

Ook Morphs; maar dan van een andere slangensoort onderstaande NetPythons in Lavendel Albino uitvoering. Moooiiiiiiiiii.......

Hebben de hele middag doorgebracht met oude bekenden begroeten (véééééel) en lekker tussen de niet-giftige slangen struinen op zoek naar een baby-Koningspython voor Mieke. Sinds we alleen nog gifslangen hebben was voor haar de hobby (ze verzorgde 20 jaar lang de slangen ook) voorbij; mag van mij niet aan de gifslangen komen.

Daarom wilde ze weer een 'eigen' slang. En wel een KoningsPython (latijns; Python Regius)

KOLERE; zeker de helft van alle aangeboden slangen was een Regius....... als Regius liefhebbers was het alsof we als kleine kinderen in een snoepwinkel liepen...... (lag wel veel duur 'snoep' tussen.... )

Uiteindelijk een mooi (wildkleur)diertje uitgezocht; notabene bij iemand uit ons eigen woonplaats die we al lang kenden maar waarvan we niet wisten dat ze al zó groot en ver met kweken waren, EC Reptiles. Kregen zelfs nog korting; erg tof dat ze dat deden.

Zoals al tientallen jaren gebruikelijk op de terugweg samen lekker ergens gegeten en (ook per traditie) thuis meteen aan de gang gekunnen om een bak klaar te maken voor Mieke's aanwinst.

Ben blij dat we geweest zijn; érg leuke dag gehad en voelden ons meteen weer 'thuis' en het heeft de interesse in de hobby weer een extra impuls gegeven. Binnenkort maar eens bekijken hoe ik de 6 leegstaande terrariums in kan zetten. :o)

Hieronder is ze dan; Mieke's nieuwe slangetje. (foto snel effe genomen; komen wel betere.)

Off Road Rit Eersel

2009-10-05T17:14:00.002+02:00

Zondag ben ik met mijn moeder naar de OffRoad rit van Eersel wezen kijken.
Zaterdag vertelde mijn teamleider (Riny) bij toeval dat het de volgende dag gehouden werd én dat ie meedeed. Omdat we toch niks speciaal gepland hadden was dit een mooie gelegenheid om eens te gaan kijken. Daarbij; Riny is ook al enkele keren naar de Pitbike-races wezen kijken; mooie kans om zelf eens toeschouwer te 'spelen'.

Het was er drúk; het rennerskwartier stond goed vol. Na daar eerst wat rondgereden te hebben om te kijken of we Riny toevallig zagen (niet dus), hebben we effe langs het parcours staan kijken. Een erg smalle harde pad aan de bosrand kwam uit bij een bochtje naar links waarna meteen vlak langs/vóór een afzetbalk afgedraaid moest worden. Door de diepe sporen die er inmiddels zaten viel dat niet voor iedereen mee. Als iemand dan stopte of viel kon de volgende hem pas op het laatste moment zien staan.

Geen probleem; zoals ze vroeger bij de cross ook deed als het nodig was pakte mijn moeder haar zakdoek en 'vlagde' alsof ze het nog wekelijks deed. Klasse ma. :o)

Omdat ik de baancommandant (ma) niet de hele middag daar wou laten vlaggen (ivm de vele opstoppingen/valpartijen/botsingen eigenlijk wel nodig) gingen we verder Riny zoeken.

Gelukkig zagen we al snel zijn vrouw, kinderen en broer en met hun zijn we toen naar de grote tent bij het circuit gelopen waar Riny nét wat zat bij te komen van zijn 3e ronde over het zware parcours.

Lekker wat zitten kletsen; was gezellig. Het was trouwens uitgesproken goed weer; ideaal om een middag buiten te zijn. Bakje koffie, een broodje en wat overwaaiend stof erbij; we waren weer 'thuis' op de Cross. :o)

Circuit van Eersel fungeerde als vertrek en aankomstplaats van de route van zo'n 25km die over maisvelden, bospaden en de cross banen van Eersel en Hapert voerde. Mooi circuit dat van Eersel he ma?

Natuurlijk moest er gereden worden; hierboven vertrekt Riny voor zijn 4e ronde.

Soms zitten er ook sloten tussen de landerijen; geen probleem; die worden gewoon deel van het parcours. Omdat het zo droog was ontstonden diepe gaten en sporen (zoals het gat waar Riny net doorheen rijd) en stofte get plaatselijk flink (zie stofwolken bovenin de foto)

Hebben daar in Eersel een gezellige middag gehad; het rook weer naar de Cross en het was leuk om mijn teamleider weer eens anders mee te maken dan op het werk.

Hoes aandrijfas vervangen.

2009-10-01T21:11:00.006+02:00

Zoals bekend (?) heb ik voor dagelijks gebruik/winterauto een Peugeotje 205. Zeker nu de Corvette dit jaar niet uit de stalling geweest is heeft ie ook deze zomer weer goed dienst gedaan.

Wilde voor de APK effe nieuwe remblokken monteren maar trof daarbij 2 lekke aandrijfas (homokineet) hoezen aan. Vooral links was ie al écht kapot.
Dus; werk aan de winkel.

Nou is het vervangen van die hoezen eigenlijk niet zelf te doen. Je zou de homokineet (scharnierende verbinding) uit elkaar of van de aandrijfas af moeten halen omdat de enge kraag van de nieuwe hoes kleiner is dan de (dikke) homokineet

Wist dat Jos vaker een originele nieuwe stofhoes in de lengte doormidden sneed, om de as achter de homokineet vouwde en dan netjes dichtlijmde. Dit gaat echter alleen als je écht vetvrij kunt werken; bijna onmogelijk in de omgeving van een openliggende homokineet (zit volgepakt met vet; heel VET vet..) Deze optie leek me dus niet handig om zelf uit te voeren.

Op internet gezocht naar een geschiktere werkwijze en al gauw bleken er universele hoezen te zijn die je zó ver op kon rekken dat ze over de dikke homokineet gingen. Eén nadeel; daarvoor heb je een speciale hoezen-spreider nodig en die zijn duur.

Bij toeval trof ik een melding aan van een hobby-monteur die een goedkope, werkbare oplossing bedacht had.

Die oplossing; speelgoed pillonnen.

Dus ik universeelhoezen gehaald bij de automaterialenzaak waar een toevallig aanwezige monteur vertelde dat zelfs met een originele spreider het nog zwaar werk was om de hoezen te monteren. Dát had ik nodig; extra motivatie om het ánders te doen :o)

Een (buur)vrouw, toevallig ook daar in de zaak, bood me zo'n spreider te leen aan als het nodig was; makkelijk om zo'n aanbod achter de hand te heben maar ik wilde persé laten zien dat ik het ook zonder speciaal gereedschap kon.....

Dus; ook effe langs Inter-Toys; setje pilonnen halen (6 voor 5 euro).

Hierboven zie je hoe krap de kleine aansluiting is; heeft precies de dikte van de aandrijfas. De dikke kant sluit na montage aan op de dikke homokineet. De pilon heb ik al op maat gezaagd/gesneden.

Eerste stap; pilon GOED invetten met vaseline. Dan smalle aansluiting oprekken.

Dan hoes op pilon duwen.

Vereiste al flink wat kracht omdat het rubber uiteraard weer omhoog wilde schuiven.

Hieronder heb ik de pilon nét over de homokineet gezet. Het bleek noodzakelijk om met beide handen uit alle macht te duwen om de hoes over het dikke deel van de pilon te krijgen. het feit dat de homokineet ook nog vrij scharniert maakt een en ander nog moeilijker.

Ik had Mieke gevraagd fotoos te maken; zoals te verwachten meldde ze precies op het moment dat de hoes van de pilon zou floepen; "hij doet het niet....." :o) .......jammer dus.

Maarrrr.. het was gelukt; de hoes was niet gescheurd en zat nu áchter de homokineet op de aandrijfas.

Om een idee te geven hoe dun de as (en dus ook de hoes) zijn en hoe dik de homokineet waar ie overheen ging; zie onder.

Hierna kon ik de hoes op maat snijden; het dikste deel bestaat uit 3 maten aansluitringen waarvan ik de 2 grootste af kon snijden zodat de hoes goed aansloot op de homokineet. Daarna nieuw vet in de homokineet proppen, klembandjes aan beide kanten van de hoes en alles weer in elkaar zetten.

Hoewel we in de loop der jaren al veel sleutel-klussen geklaard hebben was ik best trots op mezelf dat ik het met deze speelgoedpilonnen gefixt had.

Verslag NK Kanonschieten

2009-09-28T23:29:00.004+02:00

Tja... graag had ik hier verteld over 'hoe goed het wel ging in Helmond'.
En inderdaad wás het wel gezellig, hadden we supergoed weer, smaakte het broodje 'Helm' weer als vanouds en had ons kanon volgens Aidan de mooist brandende lonten.

Maar toen mijn laatste lont opgebrand was, de kruitdampen opgetrokken waren en de punten geteld was de realiteit anders; het was gewoon slecht :o)
Bedoel; als je 22e wordt van de 28 deelnemers kun je er niks anders van maken.

Zo op het eerste gezicht ziet mijn scorelijstje van de 25m-wedstrijd (discipline Kartouw) er met 8, 8, 8 en een 7 niet eens zó slecht uit. Maar dat zijn maar 31 punten, van de 40 haalbare. En dan geef je toch wel érg veel toe op bijvoorbeeld de winnaar die 39 punten had. Zó hoog is het nivo op een NK dus.

Op de 50meter (discipline Bombarde) was het helemaal slecht. Eerste schot was véél te hoog en zat in de bovenrand van de kaart. 2e Schot was een 6 of 7. Beetje bijgestuurd, echter zonder resultaat; laatste 2 schoten zaten niet eens op de kaart... érg vreemd??

Kan wel aanvoeren dat het mijn eerste jaar is met het kanon en dus ook mijn eerste NK maar dat is onzin; heb deze week nog 35 punten geschoten tijdens de training. En dat onder tijdsdruk omdat de schietbaan bijna ging sluiten en met veel volk om me heen.

Denk dat ik me teveel heb laten beinvloeden door de omstandigheden vlak vóór de wedstrijd. Als het bij de races niet allemaal goed geregeld is, of niet soepel verloopt vóór de race dan rijd ik ook slechter.

Reden hier bijtijds weg om op de baan nog effe rustig de spullen (kanon, kruit, kogels, statief met baankijker enz) klaar te zetten en om wat te drinken en wat rond te kijken voordat we moesten schieten.
Door een wegafsluiting bij Best moesten we een minuut of 20 á 25 omrijden.

Was dus al haasten bij aankomst en toen we de baan op liepen leek het er (door gestress met een namenlijst en roepen; ''daar komt ie aan''), ineens op dat ze op mij stonden te wachten (omdat ze vóórliepen op het tijdschema). Moesten dus halsoverkop naar de 'vuurlinie' om op te stellen en alles klaar te zetten.

Bleek allemaal niet nodig geweest te zijn omdat een andere kanonnier nog niet aanwezig was.
Begon er ook nog een of andere kanon-oldtimer te zeuren over de losse houtblok die ik gebruik onder het staartstuk van mijn kanon; " een diskwalificatie heb je zó"....
Werd effe voor me nagevraagd bij de wedstrijdleiding; bleek gelukkig geen probleem; stond nergens in de regelementen. Maar ik baalde er wél van.

Gaandeweg de dag werd duidelijk dat deze beste man weinig vrienden gemaakt had in de loop der jaren; liep schijnbaar altíjd over de regels te zeuren. Als er al een protest zou komen zou het van hém zijn.....

Maar goed; leuke dag gehad en weer een (wedstrijd)ervaring rijker; komt allemaal goed.
Hebben dit jaar nog 1 training in Helmond (18 okt) en daarna ga ik mijn richtmiddelen aanpassen; aparte korrel voor 25 en 50m en misschien wat experimenteren met de hoeveelheid kruit (waarschijnlijk wat minder dan de 400 grain die ik nu gebruik.)

NK Kanonnen 2009

2009-09-26T23:09:00.003+02:00

Morgen, zondag 27-09 gaan we naar het NK Kanonnen op de baan van HSV De Helm in Helmond.
Mijn 2e échte wedstrijd en voor het eerst naar het NK; ben érg benieuwd.

Kanon staat klaar, kogels gegoten, kruit afgewogen, banden opgepompt :o)

Moet om 12u Kartouw (25m) schieten en om 15u Bombarde (50m). Beide keren 4 schoten; een wedstrijdserie.
Het wordt lekker weer dus wordt hopelijk een leuke dag.
Beetje schieten, beetje rondkijken en gewoon genieten van de sfeer.

EN; natuurlijk een broodje HELM, de wereldberoemde hamburger.....

Afgelopen woensdag nog effe een serie van 4 schoten gedaan op onze eigen schietclub; ging lekker.

Als het morgen nog nét iets beter gaat ben ik BLIJ.... :o)

Nitro Circus

2009-09-26T22:34:00.005+02:00

Voorlopig élke zondagavond op MTV; Travis Pastrana NITRO CIRCUS...

's Werelds beste freestyle motocrosser haalt met zijn vrienden stunts uit; als het een slécht idee lijkt... dán doen ze het.... ;o)

Voorproefje; NitroCircus Trailer.

Zondag 10 vóór 9 op MTV, herhalingen vrijdags.
Kijkennnnnn zegt Travis..... :o)

Gewoon Rutger

2009-09-22T18:07:00.002+02:00

Tijd voor wat entertainment.....
Gruwelijk foute videoclip van Gewoon Rutger maar het deuntje blijft wél hangen.. :o)

Kanonstraining 6-9 Helmond

2009-09-06T22:32:00.004+02:00

Vandaag hadden we eigenlijk een Pitbikerace in Berghem. Maar omdat ik nog steeds zoveel last heb van de bult (vocht) op mijn knie én mijn enkel ook nog niet okeej is zijn we niet wezen racen. Ook het gezeik van 2 weken geleden (zie bericht hieronder) maakte dat ik me niet geroepen voelde om tóch te gaan racen om zo de SBO te steunen.

Nou was het makkelijk zat om niet te gaan racen; vandaag was er ook een kanonstraining in Helmond. Dus zijn Aidan en ik daarheen gereden vanmorgen; VROEG!!

Door een Westernweekend in Belgie waren er maar 5 kanonnen vandaag; geen probleem; het was gezellig en we hebben lekker geschoten.

Was ook een mooie kans om Aidan een serie (van 4 schoten) te laten doen. Hij heeft het al vaak genoeg gezien en meegeholpen om precies alle handelingen te kennen.

Op de eerste foto zit hij geconcentreerd de 400 grain zwartkruit (ongeveer een filmkokertje 3/4 vol) in de schep van de kruit-laadstok te schudden.

Daarna komt de loden kanonskogel (gewikkeld in een vet doekje) en die duw je met de pompstok tot achterin de loop. De houten hamer die op de grond ligt helpt om de kogel met de pompstok het eerste stuk in te rammen. :o)

Zonder richten raak je niks; dus plat op je buik achter het kanon links en rechts schuiven of de loop omhoog of omlaag draaien zoals hij op de foto nét doet. Het richten met keep/korrel is geen probleem; Aidan controleerde eerder al bij trainingen mijn instellingen en heeft de afgelopen weken flink kunnen oefenen met zijn luchtbuks.

Op de achtergrond zie je de doelen; schietkaarten die op 25m hangen.

Na het richten mogen op commando van de baancommandant (die houd de veiligheid in de gaten) de lonten geplaatst worden. Deze komen achter op het kanon in het zundgat en worden in het kruit gestoken.

Hier heeft Aidan met het lange gloeiende lont op een lange stok nét zijn lont aangestoken; het brandt binnen een seconde of 6 op tot ín het kanon en dan......... BOEM.....

Op de achtergrond hangt nog rook van het vorige kanon.

Over de resultaten zal ik het niet hebben.... niet belangrijk......

Geintje..... :o)

Aidan schoot in zijn serie alles ruim in het 'zwart' en haalde 34 punten (van de 40 haalbare); een beste prestatie.

Zelf haalde ik in mijn serie 33 punten; dit was dus meteen de laatste keer dat Aidan mee mocht haha.

Het schieten met het kanon gaat steeds beter; elke keer verbeteren we de score weer; gaat dus de goeie kant op. En we gaan de anderen ook beter kennen; gezellig. Iedereen maakt graag gebruik van onze baankijker die Aidan op het statief neerzet en stilaan horen we er bij. Onze zwarte handen werken daar wel aan mee natuurlijk; zwartkruitschutters hebben nou eenmaal altijd vette zwarte handen.

Na afloop was er natuurlijk weer het overheerlijke broodje De Helm; de inmiddels binnen het schietwereldje wereldberoemde hamburger. Lekkerrrrrrrrr.

Pitbike race Veldhoven 23-8

2009-08-24T23:13:00.007+02:00

Gisteren hebben we weer een SBO race gehad op het circuit De Landsard in Veldhoven. Tenminste... dat was de bedoeling.
Wil hier niet teveel in details treden maar in het kort; een van de drijvende krachten van de SBO organisatie viel halverwege het seizoen ineens weg (privéproblemen), toen stond zijn vrouw/vriendin ineens alleen voor het draaiend houden van de raceorganisatie. :o(

Liep stroef, teweinig tijd, oproepen om hulp, miscommunicatie en uiteindelijk deze week een hoop gezeik op het race-forum...
Resultaat; in een emotionele toespraak maakte ze zondagochtend vóór de wedstrijd bekend om te stoppen, waarmee eigenlijk ook meteen het race-seizoen afgelopen was.

Om een financiele strop te voorkomen (de baanhuur van Veldhoven is zo'n 3000 per dag en dat MOEST betaald worden) werd door de rijders besloten er toch maar een trainingsdag van te maken en met zijn allen gewoon te betalen.

Kwam zo toch een training, daarna tijdtraining en dan 1 wedstrijdmanche.
Totdat een paar scooterracers ná hun wedstrijd (volgens traditie aan het eind van het seizoen) hun achterbanden oprookten tijdens een burn-out. Werd dringend gevraagd te stoppen, deden ze ook om meteen daarna wéér te beginnen. De vrouw van de organisatie flipte en legde ineens álles stop... dus géén wedstrijdje meer voor ons...... mooi klote.

Heb dus dik geld betaald voor 2x het circuit opkunnen. Maar dat is niet het ergste; was gewoon een saaie shitdag. Alles ging traaaaaaag en het was gewoon niet leuk.
En het had zo'n leuke dag kunnen worden; het was supermooi weer, ik had van te voren heel veel zin om te racen en het was gezellig dat Lenn met zijn Pitbike bij ons in de tent stond.
Omdat het dichtbij was waren Jorn, Koen en Marieke er, Jos was er, Mieke en haar moeder en mijn vaste 'teamleden'; mijn moeder en Aidan ook.
Voor iedereen was het een saaie dag. Halverwege de dag is Mieke maar naar huis gereden met de kinderen en haar moeder; er was niks aan.

Al het gezeik eromheen maakte dat ik eigenlijk al geen zin meer had om te racen. Toch maar de baan op voor de training maar ik kon mijn draai niet vinden. Zo soepel als het vorige keer ging toen ik beide manches won; zo slecht ging het nu. Geen grip (er lag héél veel rubber op de baan van de karts) en niks lukte.

Na de training maar een ander achtertandwiel geplaats in de hoop dat het wat beter zou gaan in de tijdtraining.
Na lang wachten wéér de baan in en geprobeerd een snelle ronde te zetten; lukte niet echt; zat echt te tobben. Nergens grip en diverse keren buiten de baan geraakt.
Na rondje of 8 effe de pits in om wat op adem te komen en toen weer de baan op.
Meteen in de eerste ronde dat ik pushte om een snelle tijd te zetten ging het fout..... Op het eind van het rechte stuk (volgas in 4e versnelling) remde ik voluit maar meteen toen ik (remmend) naar rechts stuurde was ineens mijn voorwiel weg.....

Klap hard op de grond met mijn knie en hand (en zoals later bleek ook mijn enkel). Lenn stopte nog effe om te kijken of ik okeej was..... mwaaahhhh.... een beetje... :o)
Was meteen ook klaar; remhendel was afgebroken.

Terug bij de camper; gat in mijn handschoen en handkap beschadigd (daar zijn ze voor). Knie was wat geschaafd maar begon later dik te worden (had er wat kouds op moeten doen). later in de middag kwam er een grote bult op mijn knie en werd ie goed blauw.
's Avonds kreeg ik ook last van mijn enkel; had ook een beste tik gehad.

Remreservoir was ook afgeschaafd; Pitbike had een beste knal tegen het asfalt gemaakt. Aidan heeft een nieuwe remhendel gemonteerd en ook het stuur leek krom maar na alles samen nagekeken en los- en weer vast gedraaid te hebben leek dat opgelost.

Vanmiddag reed ik echter effe door de straat hier om de olie heet te rijden verversen); bleek dat mijn stuur goed krom is; de rechtse kant staat gewoon paar cm omlaag gebogen. Maar goed dat de race niet doorging; was niks geworden.

Rechter voetsteun was helemaal naar voren gebogen; moet op de zelfde hoogte zitten als de linkse. Kregen we op het rennerskwartier niet meer recht.

Op het nummerbord en de uitlaat demper is duidelijk te zien hóeveel rubber er op de baan zat; is bij de van gewoon uitgesmeerd op het nummerbord.

Omdat ik met kleinere en vooral smallere banden rijd dan de rest had ik zelf veel minder rubber op de baan en schijnbaar werkt dat niet in combinatie met het rubber dat vast op de baan zit.

Vorige wedstrijd op dezelfde baan met dezelfde banden liep ie als op rails; geen één keer had ik toen het idee dat ik de bocht niet haalde of dat ie schoof; nu constant.

Inmiddels is de zwelling in mijn knie naar beneden gezakt en is mijn onderbeen dik en blauw, maar dat trekt wel weer weg. :o)

Het goeie nieuws; de vóórlaatste race van het seizoen, de wedstrijd van Berghem op 6 Sept die niet door zou gaan, gaat nu wél door dankzij de inspanningen van een paar race-vaders. Top geregeld.

Hopelijk gaat ook de laatste race op het supercircuit van Francorchamps (20 sept) door......

Western Weekend Horst 2009

2009-08-21T21:08:00.009+02:00

Wat later dan gepland hier toch het verslag van het WesternWeekend in Horst. Hebben nu vakantie dus te druk... :o)

Vorig weekend dus samen met Aidan op zaterdagochtend vertrokken om als bijna laatste aan te komen op de campingwei. (WesternWeekend was al op vrijdag begonnen)
Dus; camping nokkie-vol..... Organisatie lostte het goed op door ons een plek vooraan op het veld (zowat tegen zijn eigen caravan aan) te geven; hadden zo méér plaats dan de meesten en profiteerden, zeker zaterdag toen het echt té zonnig/warm was, van de bomen waar we onder stonden. Samen de tent opgezet, Kanon opgebouwd en dat mooi in het zicht gezet.

Thomas en JP (schietmaten) waren inmiddels klaar met inschrijven (1 1/2 uur in de rij voor 15 min. schieten) en kwamen effe wat ouwehoeren en bakkie koffie pakken. Wij snel onze cowboykleren aangedaan; klaar voor het WesternWeekend; Yi-haaaaa....

Samen met hun daarna effe wat rondgelopen; gekeken op de schietbaan en rondje gelopen op het Trappers en Traders veld waar handelaren staan die vanuit traditionele (western)tenten allerlei koopwaar aanbieden. Ook staat er een smid die bv demonstreerde hoe ze vroeger ijzeren beugels smeedden om vonken van vuursteen te slaan. Erg mooi om te zien hoe hij met houtskool en een blaasbalg het ijzer roodgloeiend krijgt.

Een van de bij-programma's is de Trappertrail; een tocht door de bossen waarbij de deelnemers allerlei opdrachten uit de 'oude tijd' moeten doen. Ze moeten bij de smid een beugel smeden en hier op de foto moesten ze vuur maken (bv met vuursteen) en iets bakken (ei of vlees bv).

Je ziet op zo'n weekend allerlei types in allerlei kledij rondlopen. Het heet officieel dan ook Western én Historisch Schietweekend. Het merendeel loopt wel in cowboykleding, sommigen nog echter dan John Wayne óóit rondliep. Sommigen besteden écht veel moeite en geld aan hun kleding; zie bovenstaande foto; als je geweer (met sabel-grote bajonet) uit 1800 is, waarom zou je dan geen bijpassend pak aantrekken; mooi.

Rondlopend raakten we in gesprek met een schutter met het grootste geweer dat ik ooit zag. Bleek een zgn Kantelengeweer te zijn; hiermee schoten ze vanaf een kasteel op de vijand. Het vuurt ronde loden ballen af van 22mm doorsnede en de loop leek wel een steigerpijp. Geweer weegt 12 kg en was langer dan Aidan die toch echt niet klein is.

Zaterdag hadden we op het eind van de dag onze eerste kanonserie; resultaat viel wat tegen maar op zondag zouden we revanche kunnen nemen.....

De zaterdagavond maakten we vol met het schoonmaken van het kanon (zwartkruit heet niet voor niks zo) en het koken van ons cowboy-maaltje; Chili con carne. Verder niet veel gedaan; eigenlijk moet je met een paar man méér zijn; komt volgend jaar wel.

's Nachts allebei goed geslapen. Wel liep om 5u iemands telefoonwekker af... en om 6u wéér..... en om 7u heb ik gevraagd dat het misschien een goed idee was om hem effe goed af te zetten.. :o)

Wij weer snurken.... lijkt het ineens om 8u of de oorlog uitbreekt; staan er 5 kanonnen op rij een wake-up salvo af te vuren aan de rand van de camping..... daarna toch nog maar uurtje blijven liggen.

Natuurlijk was alles eromheen mooi, leuk en spannend maar we kwamen vooral voor...... het Cowboy-ontbijt.... :o)

Op zondag morgen cowboykleren weer aan (Aidan had tenminste nog een schone bloes bij zich; ik heb 2 dagen dezelfde aangehad) en naar de grote tent bij de Saloon voor gebakken ei met brood en spek en een bak koffie; lekkerrrrrrrrrr echt cowboy-kost.

Verder lekker op ons gemak gedaan totdat we om 13u moesten aantreden voor onze kanonserie van die dag. het was er druk met kanonnen; deze keer waren er 2 series van 12 kanonnen. Rechts met rode vestje ben ik.

Aidan rolde het kanon weer naar de baan en bleef nu ook op de baan zelf (bij de kanonnen) en zo konden we alles samen doen zoals we inmiddels gewend waren. Ik zorg voor het poetsen, vullen (zie foto onder) en richten en hij zorgt voor de aanvoer van pompstokken, lapjes, kruit en kogels.

Fotoos zijn van zaterdag en zondag door elkaar; daarom staat mijn kanon eerst helemaal links en soms als 3e van links. Had al snel mijn hoed af en later ook mijn halsdoek, het verschieten van 4 kogels was al flink werken en het was flink warm op de baan.

Als alle kanonnen geladen en gericht zijn geeft de baancommandant het commando; lonten plaatsen. Aidan zorgt dat die klaar ligt.

Dan roept de baancommandant; oorbescherming op en geeft het aansteek-lont aan de eerste kanonnier. Deze steekt zijn lont aan... en na de knal (op deze binnenbaan ERG hard) en véél rook mag de volgende.

Jammer dat mijn fotocamera, waarmee we onderstaand filmke maakten, de knal niet beter weergeeft; de mikrofoon kan het niet aan schijnbaar. De knallen waren nu zó hard dat de meesten hun oorbeschermers nog extra aandrukten met hun handen.

Het uiteindelijke resultaat viel niet tegen, voor een eerste wedstrijd dan....

Was nu 18e van de 32 deelnemers middenmoot dus. Heb wel enkele geroutineerde kanonniers achter me gelaten; dát alleen al maakte dat ik tevreden was. Uitslagen; hier.

Al met al hebben we een leuk weekend gehad, hebben lekker op ons gemak kunnen doen en ondanks dat we geen berg geld uitgegeven hadden aan onze kledij pastten we goed bij de rest.

Volgend jaar wil ik wel meer kunnen schieten. Zal dus een zwartkruitrevolver moeten komen. En inmiddels zijn er al plannen om met een paar man meer te gaan; gaat weer leuk worden.

Aidan is inmiddels ook helemaal enthousiast over het schieten; leuk.

Ook nog leuk om te vermelden; we hadden onze hoeden gehuurd bij Kostuumverhuur De Thematiek omdat we geen tijd meer hadden om te gaan shoppen voor 'eigen' hoeden en omdat het weinig kost en ze een ruime keus hebben.

Een van de hoeden had een mooie sierrand maar omdat die los zat waren we die na een half uur al kwijt in het Wilde Westen....

Bij het terugbrengen maakte men daar totaal geen probleem van; erg tof. Als we hem hadden moeten betalen was het ook normaal geweest. Klasse.

Dús; heb je ooit kleding nodig voor een themafeest of zo; ga eens kijken in Hilvarenbeek. :o)

Op de site van Davy Crockett staat nog een leuk verslag van het WesternWeekend; The Davy Crockett Journal

Kanons-loop gepolijst.

2009-08-11T21:52:00.003+02:00

Omdat de loop van mijn kanon niet écht superglad was wilde ik hem eens polijsten.
Tijdens een gesprek hierover op de kanons-training van KSV Het Zuiden adviseerde een ervaren kanonnier me om het eens met tandpasta te proberen.

Dus een paar weken geleden ben ik er aan begonnen.
(Aanvulling; sorry dat er geen geluid bij het filmke zit; had er een muziekje opgezet maar kreeg van YouTube bericht dat daar rechten op zaten; nou hebben ze al het geluid, ook van het polijsten zelf, eraf gegooid :o(

Een boormachine vasthouden én met de andere hand filmen valt nog niet mee :o)
De resultaten waren tijdens de laatste training al beter; moet echter nog veel leren, maar dat komt nog wel.

Cruise Brothers Den Haag

2009-08-08T03:32:00.002+02:00

Vorig weekend zijn we (eindelijk) weer eens naar de Saturday Night Cruise van de Cruise Brothers in Den Haag geweest.

Die Amerikanenclub houdt in de zomermaanden elke eerste zaterdag van de maand een grote Amerikaanse-auto-meeting.

Je rijdt daarheen met je Amerikaan, betaalt 4 euro en je zet je wagen bij de rest. Op zich is er niets bijzonders te doen, er staan gewoon veel mooie auto's, een plaatselijke band (bij voorkeur met muziek uit de 50 -er of 60-er jaren) staat op een podium wat te spelen en er zijn wat eet en drinktentjes. Paar marktkramen met auto-spullen completeren het geheel.

We waren deze keer eerst Den Haag zelf ingeweest; leuk (winkel)centrum hebben ze daar. Daarna gingen we, zoals gewoonlijk, naar Kijkduin om lekker vis en friet te eten en effe op het strand te zitten.

Jammer genoeg waren we niet met onze Corvette; staat nog in de winterstalling omdat die bouwketen hier zo lang in de straat ale parkeerplaatsen bezet gehouden hebben. Is nou niet meer de moeite om hem voor de dag te halen.

Betekende wel dat we niet met de auto op het meetingterrein mochten. Normaal kunnen we dus wat rondlopen en en autoos kijken en daarna weer wat uitrusten/mensen kijken bij/in de Corvette; nu was de enige plek waar je effewat kon zitten drinken de stoeprand. :o) Maakt het toch net effe anders.

Wel veel mooie autoos gezien; staan echt juweeltjes tussen.

Dat niet iedereen bergen geld aan zijn auto spendeerd laat de onderstaande foto wel zien; had wel zo zijn charme. (daarbij; het interieur was al splinternieuw) :o)

We mistten deze zaterdag-avond wel de aparte sfeer die er normaal hangt; misschien doordat er wat minder wagens stonden en er veel meer dagjesmensen rondliepen dan normaal; zal de vakantietijd wel zijn.

Volop Kanonschieten.

2009-07-27T22:18:00.003+02:00

Ben de laatste weken weer fanatiek bezig met mijn Kanonschieten. Vorige week zondag kregen we de gelegenheid om op de nieuwe baan van SV Davy Crockett in Horst een test-shoot te doen. Zo konden hun meteen effe kijken of de rookafzuiging de rook van een kanonwedstrijd aan kon.

Heb lekker geschoten daar; het valt nog niet mee om op 50meter steeds het zwarte van een (doel)schijf te raken maar dat komt allemaal wel. Belangrijkste; het was gezellig en Aidan, die mee geweest was had het ook goed naar zijn zin. :o)

Afgelopen zondag (gisteren) hadden we weer een training in Helmond. Heb daar op 25 en 50meter geschoten. 25 Meter gaat steeds beter, 50 blijft toch wel érg ver (om constant goed te schieten).
Aidan was weer mee; heeft de hele volgorde van het schoonpoetsen van de loop, het vullen met kruit en het plaatsen van de kogel al helemaal door; lekker makkelijk voor mij. Ook het richten ging hem goed af; paar keer had ik al gericht en vond het goed en dan zag hij dat het kanon toch iets teveel links of rechts zou schieten. Bij een volgende keer in Helmond moet ie ook maar eens een keer schieten.

Verder was het lekker weer en een heel gezellige groep; kanonschieten wordt steeds leuker. En na afloop; een overheerlijk broodje 'De Helm' (zo heet de schietclub); een superlekker broodje hamburger met vanalles erbij... hmmm.... in die kantine weten ze wat kannoniers nodig hebben. :o)

Hieronder wat fotoos van mijn kanon; had ik nog steeds niet geplaatst.

Het kanon is door de vorige eigenaar gebouwd aan de hand van een tekening uit vroeger tijden; hij heeft de maten verkleind en details overgenomen zodat een getrouw miniatuur ontstond van een bestaand kanon.

Detail uit de tekening; de versteviging rechtsvoor boven de asbevestiging. Vooraan de haken waaraan de touwen kwamen waarmee paarden het kanon konden trekken door zwaar terrein.

Hieronder een detail van het achterste stuk; ook hier de haken voor de touwen van de paarden.

In het midden van de onderstaande foto is duidelijk het stelwiel voor de hoogte van de loop te zien. De achterkant van de loop rust daarop zodat omhoog of omlaagdraaien het hhogte van het schot bepaald.

Klein wonder...

2009-07-18T22:58:00.003+02:00

Al járen (bijna 35) houd ik slangen. Eerder maakte ik daar al melding van op dit Blog; zie HIER.
In de loop der jaren hebben we veel gezien en meegemaakt. Gekweekt met vanalles en nog wat; ook met soorten die toentertijd als érg moeilijk/niet te houden beschouwd werden. En wij kweekten er dus mee. Een hele tijd telden we gewoon méé in het 'wereldje'. Hielden lezingen en ik schreef als redakteur tientallen artikelen vooral voor het TTV-blad. (Tilburgse Terrarium Vereniging) Ben er érg trots op dat in diverse (semi)wetenschappelijke publicaties verwezen wordt/werd naar mijn artikelen. Maar wat vorige week gebeurde slaat alles wat me/ons tot nu toe, op (gif)slangengebied, is overkomen.

We hebben al ruim 10 jaar een losse Crotalus Oreganus lutosus. (Great Basin Ratelslang uit de USA) Ik kreeg haar als mini-baby van een (Italiaanse) handelaar. Omdat ik (in die tijd) voorlopig niet meer met Ratelslangen wilde kweken én omdat het toen ook moeilijk was om een bijpassend mannetje te vinden heeft ze altijd alleen gezeten.
Altijd probleemloos dier geweest; at altijd, vervelde netjes en ratelde als ze moest ratelen...... :o)
Heb haar (terwijl ik ondertussen veel dieren weggedaan heb) altijd gehouden; gewoon omdat ik haar leuk/mooi vond.

Vorige week keek ik bij toeval in haar terrarium en zag 3 onbevruchte eieren liggen; vreemd; nooit eerder had ze die gelegd. Toen ik de oranjebruine dingen opschepte zag ik een evengroot bruin exemplaar (dacht eerst; ontlasting) liggen. Ook maar opgeschept. Toen ik het wat beter kon bekijken leek het wel of er vaag een patroon op stond......

In de keuken, onder de lamp, het vlies, want dát zat er een omheen, open gemaakt en er bleek een compleet volgroeid baby-ratelslangetje in te zitten. Heb er wel een minuut in ongeloof naar staan staren; dit kón niet, simpelweg onmogelijk. Dit vrouwtje zit al vanaf haar baby-tijd totaal alleen; nog nooit is er een mannetje in de buurt geweest...... en dan krijgt ze een jong.... dood weliswaar maar toch.....

Bekomen van de schrik herinnerde ik me vaag hier wel eens ooit eerder van gehoord te hebben en ook Mieke wist er wel vaag nog iets van. We kennen wel het fenomeen sperma-opslag bij slangen waarbij járen na de laatste paring nog eieren bevrucht worden, maar daar is hier zeker geen sprake van.

Het jong is volgroeid; meet 18,5cm en heeft de dooierzak nog (vol zo te zien) aan zijn lijfje. Ook een pré-button (eerste rateltje aan zijn staartje) is netjes aanwezig. In de rug lijkt een kronkel te zitten maar dat kan ook door lijkstijfheid zo lijken.

We vragen ons wél af of het jong al dood was toen het ter wereld kwam; kon er goed al een dag liggen.

Balen door die vraag ook; hadden we het, zoals vroeger wel vaker nodig was als er hier kleine Ratels geboren werden, kunnen redden door tijdig het vlies open te scheuren?

Heb uiteraard het web afgestuind naar info; heb inmiddels een melding van parthenogenese (want zo heet het) bij een Crotalus horridus (ook Ratelslang) en bij een Tijgerpython gevonden. Verder niet echt veel meldingen van zo'n geval bij slangen; wél bij hagedissen.

Inmiddels wél alweer volop te vinden op SlangenForums; was daar al een paar jaar weinig/niet geweest maar werd door oude bekenden hartelijk begroet; tof.

Waarschijnlijk komen er binnenkort wel slangen bij; Mieke wil weer een niet-giftige slang die ze zelf kan verzorgen (ze mag niet aan de gifslangen komen). Dus binnenkort hier foto's van een jonge KoningsPython denk ik :o)

Mijn 205-je aangevallen

2009-07-12T19:12:00.006+02:00

Voor mijn dagelijks (winter)vervoer heb ik een zelfs-mijn-pitbike-past-erin-boodschappen Peugeot 205 (gebruik hem ook nu, nou mijn Corvette nog steeds in de winterstalling staat omdat het parkeren hier in de straat een crime is door enkele bouwcontainers/keten die hier maanden geleden op de parkeerhavens neergekwakt zijn) :o(

Vorige week zondag hoorden we ineens een knal van botsende auto's. Mieke zegt; ''zoow, er zitten er daar 3 op elkaar......" Ik kijk uit het raam naar de kruising vóór ons huis; niks te zien....
Zie ik ineens op de parkeerstrook náást de zijstraat mijn autootje met zijn rechterwiel óp het trottoir staan terwijl ik toch zéker wist dat ik hem náást het trottoir gezet had.....

Blijkt dat een oude mevrouw ipv plankgas vóóruit (om het opstapje op de stoeprand te maken) met haar automaatje plankgas ACHTERUIT geraced was; tegen de achterkant van mijn 205-je. En die was vol enthousiasme weer achterop de trekhaak van een andere auto geknald.

Achteraf viel alles mee; vrouw hevig geschrokken en een fikse deuk in het achterklepje haar splinternieuwe Kia -tje maar mijn bumper was door de trekhaak uit de bevestigingsclips getrokken en een schroef was uit het plastic gerukt.
Half uurtje sleutelen en wat creatief geknutsel verder was alles was weer als nieuw. Gelukkig.

Bozz gechipped

2009-06-21T23:01:00.002+02:00

Donderdag hebben we, eindelijk, Bozz laten chippen bij de dierenarts. Bullie had van kleins af aan al een chip maar Bozz niet. (maar die heeft dan wél weer een écht paspoort en dat heeft Bullie nog niet) :o)

Chippen is het inbrengen van een klein elektronisch implantaat (de transponder of 'chip'), niet veel groter dan een rijstkorrel. Het wordt bij de hond aan de linkerzijde van het schouderblad aangebracht. Hier blijft de chip zitten in het bindweefsel van de huid.

Het inbrengen van de chip gebeurt met behulp van een vlijmscherpe naald waarin het chipje zit.

Bozz liet zien uit het juiste Bull-doggen-hout gesneden te zijn; hij gaf geen kik. Stoer manneke.

Hopelijk zullen we nooit gebruik hoeven maken van de chip maar als Bozz weg zou lopen en iemand vind hem, dan kan bijvoorbeeld een dierenarts of iemand van het asiel het nummer van de chip aflezen met een speciale scanner. Op internet kunnen ze dan opzoeken van wie hij is.

Foto Valentino Rossi

2009-06-21T22:47:00.003+02:00

Omdat komend weekend de TT van Assen weer verreden wordt; een SUPER foto van Valentino Rossi.
Let op die elleboog en knie....... :o)

Attenzione, attenzione Ultimo giro...

2009-06-15T21:21:00.003+02:00

Speciaal voor mijn broer Dennis die dé race van het jaar bij de MotoGP gisteren niet gezien heeft. Wat een titanenstrijd....

In het kort; Attenzione, attenzione, Ultimo Giro, Attenzione, a casa de Lorenzo, Mama mia, mama mia, Bravo, Bravo, si Forte, si Forte......

Geluid hard aan en genieten van de beelden én het italiaanse commentaarsduo die uitzinnig de laatste ronden verslaan..... :o)

Dagje Circuit Zandvoort

2009-06-13T23:32:00.004+02:00

Toeval bestaat!
Afgelopen vrijdag kreeg ik van Jeroen, goede collega én Amerikaanse auto liefhebber/eigenaar, een paar toegangskaarten voor de F3 Masters (races) op Zandvoort van dit weekend. Omdat we echter al wat gepland hadden was het onwaarschijnlijk dat we er naar toe zouden gaan.

Nou was 2 weken geleden mijn oude sponsor van AT Motorsport onverwacht op de wedstrijd van Lelystad wezen kijken en wilde ik vrijdagmiddag effe bij Toon in de werkplaats koffie gaan drinken en bijpraten over de races.
Kon hem echter niet bereiken en keek dus op zijn website of ze misschien een auto-race hadden dit weekend.
Bleek dat ze dit weekend op Zandvoort zaten met het team!!
Omdat we beloofd hadden een keer te komen kijken naar hun races stelde Mieke voor om vandaag (zaterdag) daarheen te gaan; mooiere kans krijgen we niet. :o)

Dus vanmorgen bijtijds (niet té vroeg) vertrokken en een lekker dagje circuit gehad; was écht vet.
De kaartjes van Jeroen waren niet alleen voor entree maar gaven ook toegang tot de Paddock; het rennerskwartier waar alle teams hun vrachtwagens en tenten hadden opgezet. Ze leverden meteen ook een ritje op van de Parking naar het circuit met een VIP-busje. Cool.... VIP's lopen namelijk niet haha.... dus in no-time stonden we midden in het paddock.

Meteen maar effe Team AT Motorsport opgezocht voor een bakje koffie van Rikie en dochter Kim.

Ik had de auto's natuurlijk eerder al in de werkplaats gezien, maar nog niet de grote tent én alle 4 de wagens bij elkaar. Ziet er écht netjes uit; proffesioneel. Ze rijden trouwens in de BRL-Light klasse.

Omdat op zaterdag maar 1 (tijd)training op het programma stond voor de coureurs van het Team had Toon genoeg tijd om wat met ons te kletsen; altijd leuk.

Daarna de hele middag lekker wat rondgelopen, wat gegeten en het grootste deel van de tijd lekker relaxt samen op de hoofdtribune naar de (tijd)trainingen van de diverse klassen gekeken.
Het mooist waren toch de 2 échte wedstrijden die al verreden werden; die van de Formule Ford (altijd spektakel; ook nú weer) en de Suzuki Swift Cup waar meteen in de 2e echte bocht, recht tegenover ons, de eerste 2 van de training elkaar uitschakelden en direkt voor duizenden euroos schade opliepen aan hun kleine autootjes. Race was daarna reuze spannend; het hoeft niet superhard te gaan om een leuke wedstrijd neer te zetten.

Een van de klassen die aan de start verschenen was de EuroBOSS; een verzameling van oude(re) F1 autoos waarmee (te) rijke knakkers ERG véél herrie maken..... zonder je oren dicht te houden was het niet te doen op de tribune. Hebben hun 2e training dan ook maar niet afgewacht.

Nog effe teruggegaan naar de tent van AT Motorsport voor de laatste nieuwtjes en nog een bakje koffie.

Om een uur of 5 verlieten we het Circuit en hebben lekker aan de rand van de zee vis zitten eten; leuke afsluiting van een SUPERdagje.

Jeroen bedankt voor de kaartjes.

Enige nadeel deze dag; de laatste km's náár en ván het dorp Zandvoort; wat een ellende.... wordt echt eens tijd dat ze daar een fatsoenlijke weg naar toe leggen.... :o)

Lelystad 1 juni 2009 allerlei

2009-06-12T21:54:00.002+02:00

Hoewel alweer 2 weken geleden, de tijd gaat érg snel, hier toch nog wat fotoos van de wedstrijd van Lelystad van begin deze maand.

Mijn eerste beker bij het Pitbike-racen en meteen de grootste..... :o) Staat er toch duidelijk op; #1 in Veldhoven.

Mieke zei al voorbarig; ik ga alle bekers bij elkaar zetten net als 'vroeger'. Eerst maar eens afwachten of er nog bijkomen (die van Lelystad heb ik nog tegoed dus dan hebben we er al 2)

Mijn moeder bij alle bekers in Lelystad. Was lang geleden he ma, dat we weer naar een prijsuitreiking moesten. Ik weet niet meer wanneer de laatste keer was; weet nog wel dat we in 1977 de állereerste beker kregen... ;o)

Het bewijs dat ik tenminste 1x vóór Rik gezeten heb.... een minuut later was ie waarschijnlijk al uit het zicht verdwenen...

Gewoon een mooie foto met een redelijke hellingshoek.....

Lachuh....

2009-06-07T16:13:00.002+02:00

Tijdens de voorrondes van de Engelse talentenjacht Britains Got Talent kwam een (oorspronkelijk Griekse) vader met zijn zoon opdraven om een dansact te doen.
Zoals in het filmke te zien had de jury er niet veel vertrouwen in...... ze keken nogal sceptisch......
Totdat de show begon..... :o)
(geluid aan en één keer klikken op filmke)

Stavros Flatley - Britains Got Talent - Watch more Funny Videos

Verslag Lelystad 1 juni 2009

2009-06-03T21:52:00.002+02:00

s Maandags dus vroeg op en naar Lelystad met mijn moeder, Mieke, haar moeder en Aidan. Bij de inschrijving zag ik Rik van Rijssen (meervoudig scooterkampioen) inschrijven voor de Pitbike Open-klasse; hij zou rijden op een van de snelle motoren van het Van Wijk-team, dat beloofde weinig goeds. :o)

Training liep lekker hoewel ik geen idee had van mijn snelheid t.o.v. de rest. Baantje van Lelystad is ook minder geschikt voor mijn motortje; omdat ik hem zo kort moet gearen (had hem achter al 2 tanden kleiner staan dan in Veldhoven) moet ik het meer van trekkracht dan van topsnelheid hebben. Op ¾ van het rechte stuk begon ie dan ook al lelijk te ratelen door over-toeren waardoor ik hem steeds dicht moest draaien.

Tijdtraining bracht wat meer duidelijkheid; paar rondjes gepushed en de 3e tijd; eerste startrij dus; was voldoende. Zat wel 0.8 achter Rik en 0.4 achter Wolfie #24; teveel eigenlijk.

Inmiddels was, totaal onverwacht, mijn oude sponsor van de Motocross, Toon en Riekie van AT Motorsport gearriveerd; kwamen eens kijken of ik het op het asfalt ook kon. (Hij heeft zelf GP’s geracet in de zijspanklasse en hij heeft nu een auto-race-team dus ik maak hem over racen niks wijs).

Start van de eerste manche was goed genoeg; 3e achter Rik en Ramon#24. Geprobeerd om zolang mogelijk aansluiting te houden met hun en toen ik ze na enkele ronden moest laten gaan had ik al flink wat voorsprong op Jeremy #20 en de rest.

Toen Ramon’s killswich losschoot en hij stilviel lag ik ineens 2e. Kon daarna redelijk op mijn gemak uitrijden. Zag tegen het eind nog wel dat Jeremy er hard vanaf gegaan was, gelukkig zonder gevolgen.
Stom genoeg maakte ik toen zelf een beginnersfout door in de gaten te gaan houden hoe Ramon’s opmars verliep. Juist in de bocht waar mijn achterband al vaker dreigde weg te breken zette ik tegelijkertijd het gas er weer vol op én keek ik over mijn schouder waar Ramon zat……. Nou….waar hij zat weet ik niet precies maar wel waar ik lág….. op het asfalt. Werd daardoor dus 5e ipv 2e; stom en onnodig.

Zat tussen de races sterk te twijfelen wat te doen met mijn tandwielen; duidelijk was dat de kleppen al ruim voor het eind van het rechte stuk angstwekkend begonnen te zweven; was bang dat mijn blok kapot zou lopen. In overleg met Toon van AT Motorsport besloot ik om toch langer te gaan gearen. Redelijk aan de late kant begonnen we dus aan het sleutelen; Mieke, Aidan en ik. Snel werden zo vóór-, en achtertandwiel (en ketting) gewisseld; top-team-work.

Mooi op tijd voor de 2e manche waren we klaar. Motor voelde gelukkig goed aan in de opwarmronde.
Start was goed, zat meteen 2e achter Ramon #24. Al snel kwam Rik me voorbij en raakte ik rondenlang in een hevig gevecht met Remy van Wijk om de 3e plaats. Jammer genoeg moest hij stoppen doordat zijn tankdop losging. Daardoor kwam ik op een eenzame en saaie 3e plaats, te ver achter Ramon en Rik.
Twee ronden voor het eind zag ik Ramon ineens vlak vóór me weer vertrekken, bleek dat hij gevallen was. Binnen 2 bochten was ik hem voorbij en probeerde vóór hem te blijven. Was makkelijker dan verwacht; Ramon was niet meer in staat nog te volgen (motorprobleem na zijn val?) Dus werd ik 2e; geen schande als de winnaar Rik van Rijssen is.

Bleek dat ik uiteindelijk toch nog als 3e algemeen geëindigd was.
Dus mocht ik 2x op het podium; de bekeruitreiking van Veldhoven werd ook meteen afgehandeld.
Al met al dus een enerverend dagje; bijna iedereen had wel zijn momenten, pech of valpartijen.

Was blij dat ik weer mee voorin mee kon racen. Nadeel daarvan vind ik wel dat je ineens minder tijd hebt/neemt om eens relaxt rond te lopen, andere races te bekijken en wat te ouwehoeren met iedereen. Nu kijk je je bike ineens wat meer na en probeert wat meer rust te nemen.
Toch was het, ook door het heerlijke weer, een superdag. Next stop; Francorchamps.

Weinig aktie-fotoos deze keer. Zijn er wel veel gemaakt. Zie Circuitfotografie. (Pitbike Open rijd ik) Ik ga hier nog enkele fotoos bestellen zodat ik die kan plaatsen.

Pinksterweekend race op Lelystad

2009-05-27T22:46:00.005+02:00

Komend weekend, op zondag en maandag; 1e en 2e Pinksterdag, is er weer een SBO race op het Midland-circuit bij Lelystad.
Zondag kan er getraind worden en op maandag is de wedstrijddag.

Wij gaan alleen Maandag omdat ik tot zaterdagavond moest werken en rustig mijn spullen klaar wilde zetten op zondag. Daarbij is één dag op de Pitbike ook wel weer genoeg :o)

Hopelijk gaat het rijden weer net zo lekker als 3 weken geleden in Veldhoven.... ik zal in ieder geval waarschijnlijk méér rondjes maken dan het afgelopen jaar in Lelystad toen we niet aan de (te strenge) geluidseisen konden voldoen.

Maar zeker zo belangrijk; het wordt érg lekker weer.

De verwachting voor Lelystad;

Kapotte stukken.....

2009-05-17T21:18:00.006+02:00

Mijn onverwachte overwinning op Veldhoven is mijn motorblok niet in de koude kleren gaan zitten...... heeft er toch wel mee geleden. :o(

Op de wedstrijddag hoorde Jos al dat het blok binnenin steeds meer herrie maakte. Dachten (hoopten) eerst dat het door de stillere uitlaat kwam waardoor we nu wél alle rammeltjes/geluiden hoorden maar dat bleek niet zo; er was écht iets te horen.
Dus afgelopen week het blok er maar eens onderuit gehaald.

Kon ik meteen effe goed checken of mijn aluminium frame nou wél of niét gescheurd was. Gelukkig nix aan de hand.
Bij het tevoorschijn komen van de zuiger bleek er wél iets aan de hand; zaten een paar lelijke vreetplekken op. Had dus tijdens de races gewoon een paar keer een klemmertje (lichte vastloper) gehad maar was elke keer weer los gekomen.
Ook ontbrak er van een van de zuigerpen-clips een oogje; afgebroken en ergens ín het blok verdwenen..... :0 Gelukkig zaten er geen krassen in de cilinder (hoewel ik nog 2 goeie cilinders, ex-Ramon#24, heb liggen als reserve).

Toen maar besloten om het hele blok open te maken; misschien had die afgebroken clip binnenin schade aangericht.
Hoewel het alweer járen geleden was dat ik een blok helemaal open maakte (mijn Yamaha FZR600R 4-cilinder was de laatste toen de versnellingsbak kapot was) leverde dit chinese YX150 blok geen problemen op.
Toevallig was Aidan weer bij ons en die kon mooi op het juiste moment effe (met een hamer) meehelpen toen een as niet door een carterhelft wilde; soms heb je net 1 hand teweinig :o)

Na inspectie van de krukas en de lagers bleek alleen het lager achter de koppeling kapot te zijn; waarschijnlijk is daar een stukje van die afgebroken clip in gekomen.
Meteen ook maar een nieuwe zuiger besteld in Amerika; speciale zuiger die bij mijn TB V2 cilinderkop hoort.
Hopelijk is alles op tijd binnen voor de volgende wedstrijd in Lelystad over 2 weken. Anders kan ik deze zuiger nog wel gebruiken; is nog wel goed genoeg voor noodgevallen :o)

Allerlei Veldhoven

2009-05-13T10:33:00.003+02:00

Zoals in het wedstrijdverslag al vermeld hadden we nogal wat veranderingen doorgevoerd/aangebracht. Hierboven het lagere stuur met opklapbare hendels en nieuwe handvaten. Alles rechtstreeks in China besteld. Snel in huis en kost weinig :o)

Hierboven het uitlaatsysteem dat mijn zwager Krimo maakte; werkt perfect, zit niet in de weg. Zit veel werk in maar het is het waard. (heb makkelijk praten; heb er niet veel aan gedaan) ;o)

Op de foto lijken de dempers wel érg groot; ligt aan fototoestel; Mieke heeft ergens opgeduwd en nou geeft ie zo'n beeld.

Stoer he, die 2 dikke uitlaatdempers onder dat mini-spatbordje. Vroeger maakte mijn Pitbike zowat de meeste herrie van allemaal; kon in Lelystad niet eens meedoen vanwege teveel decibels. Nu heb ik de stilste motor.....

Al met al was de race op Veldhoven dus een fantastische dag.

Superlekker weer was het; warm zelfs.

Konden nu mooi onze nieuwe uitvouwbare tent uitproberen; werkte perfect; motor kon er ruim onder staan en wijzelf konden in de schaduw zitten. Gaaf.

Leuk ook dat naast de vaste mensen deze keer ook Aidan, de zoon van Mieke's vriendin, er bij was. Had nog nooit Pitbike-race gezien en hij vond het leuk. Heeft ook goed meegeholpen; tent mee opgebouwd en motor naar de technische keuring gebracht en verder de hele dag de Pitbike naar en van het circuit naar de camper gebracht; top. Lekker relaxt als je dat zelf niet hoeft te doen; zeker als je nét gereden hebt is het tof om je bike aan iemand te kunnen geven die hem wegbrengt.

Race Veldhoven superrrrrr.....

2009-05-12T00:11:00.005+02:00

Afgelopen zondag was mijn eerste race van 2009 op 'De Landsard' het circuit van Veldhoven.
Deze dag had op voorhand al alles in zich om zowieso een mooie racedag te gaan worden. Het zou lekker weer worden, het was dichtbij, mijn moeder was op tijd thuis van vakantie in Italië om weer mee te kunnen en het zou weer gezellig druk worden rondom onze camper.
Dat het echter ook nog zo'n succesvolle dag zou worden hadden we niet durven hopen.

Al meteen in de vrije training ging het lekker; draaide soepel mijn rondjes en had weinig moeite om mee te komen.
In de tijdtraining heb ik gebruik gemaakt van andere snelle rijders om me aan op te trekken om zo een snelle ronde er uit te persen. Bleek aardig gelukt; en verassende 2e tijd achter Ramon Wolf #24 de kampioen van vorig jaar. Tof trouwens dat Ramon nog/weer in de snelle Pitbike-klasse meerijd; er was sprake van dat ie in de -10pk klasse zou gaan rijden.

Het verbaasde me dat het zo makkelijk ging allemaal; de toegepaste veranderingen aan mijn Pitbike hadden duidelijk effect. Mijn zithouding was door het lagere stuurtje veel ''aanvallender'', precies zoals ik op de fotoos van vorig jaar gezien had van Ramon #24 en Geoffrey Moreel. Hierdoor heb ik veel meer druk op mijn voorwiel en heeft mijn motor niet meer de neiging om naar buiten te ''lopen'' zoals ie eerst wel altijd deed. Ook het veranderen van de bandenspanning voelde beter; banden gingen geen moment glijden ondanks dat ik nu harder reed dan vorig jaar. Ook mijn nieuwe dubbele uitlaat die mijn zwager Krimo voor me maakte heeft er geen slecht aan gedaan; motor liep er érg goed op. Het verversen van de (al twee jaar oude) remvloeistof maakte dat ik nu nog harder kan remmen.

De start vanaf de eerste startrij verliep goed, zat meteen 2e achter #24. Wetende dat hij sneller is heb ik geprobeerd hem zolang mogelijk te volgen om zodoende uit te lopen op de rest. Dat lukte wonderwel. Halverwege de race liep ik zelfs weer wat in op de kopman totdat ik hem ineens de pits op zie zoeken; ik zat 1e....... De resterende ronden waren saai; zat te ver voor. Achteraf bleek dat Ramon #24 zijn dure motorblok kapot had; erg jammer.

Uit de tijdenregistratie bleek ook dat ik de snelste ronde gezet had in mijn achtervolging op Ramon; 51.008 (ging niemand die dag nog onder; ikzelf ook niet).

De 2e manche was spannender; meteen na de eerste bocht nam ik de kop over van Ramon #24 die op een Pitbike van iemand anders startte. Heb een ronde of 5 geprobeerd me los te rijden maar dat lukte niet; op kop rijden is niet makkelijk :o)

Omdat het behoorlijk warm was besloot ik om een paar ronden wat rustiger aan te doen om krachten te sparen. Werd eerst gepasseerd door Remy van Wijk #6 en effe later passeerde Jeremy #20 ons allebei ineens. Nadat we die weer voorbij waren ontwikkelde zich een tof gevecht tussen Remy #6 en mij; werd een spannende strijd waarbij we soms slechts enkele tientallen cm's van elkaar af zaten. Dan hij weer op kop, dan ik weer. Bij het ingaan van de laatste ronde zat ik vlak achter hem en wist dat ik de meters die hij door zijn snellere bike pakte op het rechte stuk zéker terug moest pakken bij het remmen op het eind van het lange stuk. Lukte goed en toen hij wat minder goed een bocht uitkwam kon ik er langs en hield de leiding tot de finish. (vorig jaar mijn lesje geleerd in de strijd om de 2e plaats met Geoffrey #60; zat vóór hem en ging de laatste ronde verdedigend rijden; totdat ie natuurlijk tóch een klein gaatje vond en me voorbij ging, drie bochten vóór de finish).

Geweldige wedstrijd gereden; super gevecht met Remy #6 die er ook van genoten had getuige zijn 'thumbs-up' in de uitloopronde. Tof.

En de beker?? Tja....... die heb ik nog te goed want die waren ze vergeten..... :o)

Jammer....... zeker omdat we dat niet wisten en dus dik een uur langer zijn gebleven voor een prijsuitreiking die er niet kwam..... máár..... volgende keer heb ik dus zéker een beker.......

Druk, druk en de gevolgen...

2009-05-03T23:08:00.006+02:00

Het was natuurlijk te verwachten, heb het de laatste weken weer net wat te druk en dan gaat het fout.
Hoewel op dit blog nog niet vermeld houden we al jááren (meer dan 30) slangen. En bijna 30 jaar kweken we er al mee.
Op het ogenblik hebben we er nog maar 6 zitten; allemaal gifslangen. En ik moet tot mijn spijt/schaamte toegeven dat ze er qua aandacht vaak bij inschieten. Verzorgen gebeurt natuurlijk wel maar slechts minimaal.

Nou had ik een maand of 2 geleden een jong vrouwtje van de (zuid-afrikaanse) Schildcobra's bij een mannetje gezet om te zien of ze wilden paren. Het mannetje wilde wel meteen maar het vrouwtje niet. Heb ze daarom de volgende dag maar weer apart gezet. Ook al omdat ik twijfelde of het vrouwtje al wel groot genoeg was. (Op de foto jonkies van een paar jaar geleden)

Vorige week meldde Mieke dat het niet fris rook op de slangenkamer (tevens sinds een jaar of 2 gedeeltelijk haar hobbykamer).

Ik had niet pas gevoerd ofzo dus een uitgekotste (halfvergane) muis kon het niet zijn. Omdat ik het (te) druk had met van-alles-en-nog-wat heb ik ook maar half gekeken of er iets vreemd aan de hand was; alle slangen leefden nog dus dat kon het ook niet zijn.

Totdat ik dus 3 dagen later nog eens alle bakken naliep; stonk toch wel flink. Blijken er in het waterbakje bij het jongen Schildcobra-vrouwtje 2 eieren te liggen..... en die lagen er al effe..... :o(

Normaal legt een slange-vrouwtje haar eieren op een vochtige warme plaats, bijvoorbeeld in een hoop rottende bladeren. In gevangenschap zorgen we er (normaal gesproken) voor dat ze een bakje krijgen met vochtige houtkrullen of vochtige afzuigkapfilters. Daarin leggen ze dan de eieren die wij dan wegnemen en uitbroeden in een broedstoof.

Bij gebrek aan een geschikte plaats is het waterbakje de beste optie voor de slang die zijn eieren toch kwijt moet.

Al met al; BALEN. Vooral door het feit dat het gewoon mijn eigen schuld is. Had voor het eerst in enkele jaren weer jonkies kunnen hebben; stom.

Heb het met (het wennen aan) de nieuwe 4-ploegendienst op mijn werk, de voorbereidingen voor het Pitbike-seizoen, het kanonschieten en mijn normale schietsport weer drukker dan ooit.

Heb zelfs vandaag de 2e Kanontrainingsochtend laten schieten; moest nodig een rustdag inlassen. :o) Gelukkig heb ik woensdag nog met mijn kanon kunnen schieten op onze verenigingsavond; moest toch effe proberen hoe het bijwerken van de loop uitgepakt had.
'k Ga vanaf nu toch wat meer tijd besteden aan mijn slangen; is al zo lang onze hobby dat het zonde is om het zo naar de knoppen te laten gaan.

Verbouwing

2009-04-28T00:04:00.002+02:00

Vorige week is hier het begin gemaakt met de renovatie van het toilet. Niet dat het kapot of versleten was maar de woningbouwvereniging vond dat er vernieuwd moest worden.

Dus werden de inmiddels toch ook wel ietwat ouderwetse beige tegeltjes (ze zaten er al 26 jaar in) vakkundig uitgehakt door iemand die daar zijn werk van gemaakt heeft. Een gezellige gast die hard werkte, veel stof produceerde en al het uitgehakte puin met een plastic bak de trap af moest dragen (we zitten op een bovenwoning) naar een kruiwagen.

Die hakkers zien er 's avonds 20 jaar ouder uit; wat (g)een werk. Hier viel het nog wel mee met het stof (zei ie); in andere huizen doen ze de keuken, toilet én badkamer; dáár is het pas écht een puinzooi. Gelukkig hebben wij al jaren een eigen keuken en badkamer geinstalleerd; hoeven we nou tenminset niet op een chemisch toilet of douchen in een leegstaande woning die daarvoor beschikbaar is.

Om te voorkomen dat al het stof in de vloerbedekking gelopen wordt is de hele 'loop'van toilet naar beneden, inclusief trap, van bescherming voorzien. Bullie checked hier de tijdelijke bekleding van de trap.

De honden vinden het trouwens prachtig zo de hele dag werkvolk dat in en uit loopt.

Morgen komt de stucadoor; dan begint de opbouw weer gelukkig.

Vogelsnesten live bekijken

2009-03-14T22:47:00.007+01:00

Sinds vandaag volgen Mieke en ik op het internet het leven van verschillende vogels live en dus van érg dichtbij :o)

Vogelbescherming Nederland laat de bezoeker ook dit jaar weer een kijkje nemen in of bij het nest van diverse vogelsoorten. Dat zijn o.a. de Lepelaar, Slechtvalk, IJsvogel, Ooievaar en nog wat andere gevederde vrienden.

Een webcam (soms meerdere) staat op de nesten gericht. De nesten zijn van binnen, maar soms ook van buiten live te bezien. Als er niet veel aktie is kun je ook naar de hoogtepunten van de afgelopen dagen kijken.

Sommige soorten hebben al gepaard (soms voor de camera) en hebben al een nest gemaakt. Er zijn nu nog geen eieren hoewel dat voor de Slechtvalk waarschijnlijk niet lang meer gaat duren.

Onze favorieten tot nu toe; de Steenuiltjes, hieronder te zien in een opname van 1 Maart.

Een leuk initiatief van de Vogelbescherming. De vogelnesten zijn te zien door te klikken op Beleef de Lente.

Eerste schoten met mijn kanon

2009-03-10T22:31:00.006+01:00

Eindelijk heb ik dan mijn nieuwe kanon kunnen uitproberen :o)
Stond/lag al een maand of 2 thuis maar duurde effe voordat alle componenten aanwezig waren; lood regelen-kogels gieten-kruit halen-lont halen enz.

Ding dus meegenomen naar de schietclub en daar opgebouwd op de 25m binnenbaan.

Schieten ging goed; ale schoten zaten meteen op de kaart. Moet nog wennen aan de richtmiddelen; vind het contrast wat vaag, hoewel Ulwembu daar wat minder moeite mee had. Deze week de keep en korrel toch eens matzwart maken; zal wel schelen.

Hier alvast het eerste filmke.
Inmiddels wat bewerkt; muziek erbij en wat aangekleed met titel ervóór en wat gegevens van het kanon erachter.

Pitbike Agenda 2009

2009-03-08T20:00:00.003+01:00

Eindelijk begint het stilaan voorjaar te worden en ontwaakt racend NL uit zijn (te lange) winterslaap :o)
De SBO heeft zijn programma voor komend seizoen vrijgegeven;

2 mei - Emmen
10 mei - Veldhoven
31 Mei & 1 Juni - lelystad
28 Juni - Spa - Francorchamps
11 & 12 juli - Lelystad
23 augustus - Veldhoven
6 september - Berghem
20 september - Spa-Francorchamps

Emmen ga ik niet rijden; is op een zaterdag en komt niet uit met mijn werk. Ook is Jos (monteur/zwager) niet fit en dan haalt slapen in een tentje ook niks uit.

De week na Emmen is Veldhoven al; lekker dichtbij en waarschijnlijk weer lekker druk.

heb er zin in; winterstop heeft al véél te lang geduurd; wil weer racennnnnn....

Het Zwarte Gat...

2009-02-21T16:53:00.003+01:00

Heb onderstaand filmke al eerder gezien; kreeg het nu weer toegestuurd.
Erg mooi gemaakt.

R.I.P. Jeremy Lusk

2009-02-11T03:25:00.003+01:00

Hoe vreemd kan ales lopen; heb ik het eindelijk een keer over een van mijn favoriete kijksporten; FreeStyle MotoCross en dan hoor ik de dag erop dat een van de grootsten van dit moment Jeremy Lusk overleden is.
De 24-jarige Amerikaan was zaterdag tijdens een wedstrijd in Costa Rica zwaar ten val gekomen.
Bij de landing van een sprong kwam hij op zijn hoofd terecht, waarbij hij zwaar hersenletsel opliep.

Na een 4 uur durende operatie waarbij geprobeerd werd de druk van de gezwollen hersenen op de schedel te verminderen werd hij kunstmatig in coma gehouden.
Helaas waren de verwondingen van dien aard dat hij niet meer te redden was.
Lusk was een van de weinigen die (af en toe) Travis Pastrana het leven zuur kon maken bij een wedstrijd. Dat daarbij bovenmenselijke risiko's genomen moesten worden blijkt maar weer.....

Klik hier voor een filmke; eerbetoon aan Jeremy Lusk.....

Travis Pastrana

2009-02-10T02:50:00.004+01:00

Nou ik toch bezig ben met 'stuntmannen'; Travis Pastrana.
Eigenlijk geen stuntman maar een Free-style motocrosser; showspringen met crossmotoren.
Travis is al jááren mijn favoriet; de eerste die een backflip (achterwaartse salto) deed en ook de eerste die de double backflip (dubbele salto) maakte.

Heeft bij zijn eigen boerderij een eigen motorcossbaan en een foam-pit; een grote bak met ruim 40000 schuimrubber brokken waar hij zijn sprongen eerst in kan oefenen.

Inmiddels dik miljonair geworden met zijn sport gaat zijn interesse steeds meer uit naar rally-autoos en ook daarin is hij érg goed (en gek.....)

Ná het oefenen in de Foam-pit begint het eindeloze oefenen in het zand. De landingsplek betaat dan uit erg los zand om niet ál te hard te vallen; uiteindelijk lukt het dan toch......

Dan moet de stunt natuurlijk tijdens een tellende wedstrijd uitgevoerd worden...

Robbie Madison

2009-02-10T02:36:00.002+01:00

Op Nieuwjaarsdag presteerde stuntman Robbie Madison het ongelofelijke; met zijn motor sprong hij OP de replica van de Arc de Triomphe in Las Vegas.
Hierbij overbrugde hij een afstand van ruim 36 meter hoogte.
Hoe hij beneden kwam??? Kijk het filmke....... ;o)

Robbie Madison's Amazing Record Jump - Watch more Funny Videos

Boze Franse Bulldog ;o)

2009-01-18T04:23:00.004+01:00

Kwam bij toeval deze foto tegen op het internet; een boos bulleke met een konijnenpak aan. ;o)
Vooral het grappige onderschrift (vrij vertaald; Hiervoor ga ik je doodmaken) maakt in combinatie met de uitdrukking op zijn smoeltje duidelijk dat ie niet blij was......

Ook de Pitbike uit Le Dakar.

2009-01-09T20:19:00.003+01:00

Ook de enige Pitbike in de Dakar rally is eruit. Heel jammer.
Was wel te verwachten maar na 3 dagen is wel érg snel.

Ivo Kastan was op de 3e dag hard ten val gekomen en kwam er zelf gelukkig ongedeerd vanaf. Zijn motortje had een verbogen stuur en had (zo bleek later in het bivak pas) een groot deel van zijn olie verloren. Zoals Pitbike-kenners weten zijn deze motorblokjes heel gevoelig voor wat de olie betreft; zelfs bij de racewedstrijden (waar geen stof hangt) verversen wij de olie om de 2 races.

Na reparatie 's avonds bleek de volgende ochtend bij de start al dat het blokje olie lekte en dat de koppakking veel geleden had. De mensen van de technische keuring deden hier nogal moeilijk over en ook Ivo had eigenlijk wel door dat het wijzer was om uit de rally te stappen.
Zoals hij zelf zei; "Nechtěl jsem zbytečně riskovat a zkomplikovat situaci sobě, organizátorům a našemu týmu tím, že bych zůstal stát někde na trati se zadřeným motorem" :o)

(Ik wilde het niet moeilijker maken voor mezelf, de organisatie en mijn team door misschien later op de dag langs de route te stranden met mijn motortje)

Nog een kort filmke van deze Pitbike-held tijdens de Dakar;

Ivo Kastan au Dakar 2009
by chiaot

Alex Brusselers uit Le Dakar race.

2009-01-09T19:58:00.003+01:00

Jammer maar het is niet anders; Alex Brusselers is uit de Dakar. Nadat eerder na een crash tijdens de pré-proloog al onzekerheid bestond over zijn deelname heeft nu opnieuw een crash ervoor gezorgd dat het Dakar 2009 avontuur voor Alex ten einde is.

Vorige week zaterdag (3 Jan) vertrok Alex vol goede moed op zijn quad aan de 1e etappe. Helaas liep het blok na 2 aanlopers gehad te hebben vast na ong. 300km. Gelukkig was zijn collega quadrijder Martijn van Gastel zo behulpzaam om hem voor de resterende '350km's te slepen.

Met een nieuw blok werd de 2e dag afgesloten als 7e en dag 3 als 15e omdat Alex last had van buikgriep oftewel schijterij :o) en van zijn pols.

Dag 4 leverde een mooie 4e plaats op en gaf moed voor het vervolg.

Als algemeen 4e start Alex dan dag 5; de eerste kennismaking met de woestijnduinen komt eraan. Vlak na de start verliest Alex veel terrein; door een crash of door pech, dast is nog niet helemaal duidelijk.

Doordat Alex met een kapotte stuurdemper verder is gereden en even later in een vrachtwagenspoor terecht is gekomen is hij bij een lage snelheid over de kop geslagen waarbij hij de quad op zich heeft gekregen. Hierbij brak Alex meerdere ribben aan voor en achterzijde. Einde Dakar...... jammer.

Alex zal voorlopig bij zijn serviceteam blijven en in de auto met Jan op 't Hoog meerijden van bivak naar bivak. Natuurlijk is Alex zwaar teleurgesteld juist nu het zo lekker ging en hij bijna dagelijks bovenin het classement eindigde.

Bullie en Bozz in de sneeuw.

2009-01-05T16:25:00.004+01:00

Vanmiddag effe met Bullie en Bozz de sneeuw in geweest.

Vooral Bullie vond het prachtig; bleef rennen en bokkesprongen maken. Bozz vond het zoals gewoonlijk allemaal wel oké; maakte zich niet echt druk.

Paar fimkes gemaakt; niet veel bijzonders; het was té koud tussen die weilanden.

Pitbike rijdt Le Dakar.

2009-01-04T22:43:00.004+01:00

Voor het eerst in de geschiedenis zal een Pitbike meerijden in de Dakar-race.

De Tsjech Ivo Kastan is eergisteren gestart in deze monsterrally die dit keer in Zuid Amerika verreden word. Zijn website; Ivo Kastan.

Filmke over hem op deze pagina.

Zijn PitPro Pitbike heeft een 146cc motorblokje met Takegawa onderdelen en levert volgens zeggen 22 pk. Da's wel een érg optimistische schatting; het kán wel maar dan houdt zo'n blok het misschien 1 dag uit. Realistischer is om te denken aan 17 á 18 pk, vergelijkbaar met het vermogen waar wij mee rijden.

Aan de start in Buenos Aires.

Na 2 dagen staat de Pitbike op de 198e plaats van de 212 motoren. Eenmaal in de woestijn zal het pas écht moeilijk worden.

Winterrust

2008-12-28T21:20:00.006+01:00

Tjonge..... alweer véél te lang nix geplaatst hier.
Zit echt in een winterrust; heb nog niks aan mijn Pitbike gedaan, nog geen kogels gegoten of kruit gehaald voor mijn kanon en ook Mieke's scooter-zoek-tocht ligt stil.

Op dit moment hou ik me wat bezig met het zoeken naar kleding die ik kan dragen tijdens de Western-schiet-wedstrijden van komend jaar en doelloos achter de pc hangen. :o)

Kwam onderstaand filmke tegen; leuk..... toch?? 1x Klikken; dan start ie al.

FOOT 2008 (REMI GAILLARD)
Geüpload door nqtv

Nieuwe hobby

2008-11-24T22:13:00.002+01:00

Laatste tijd weinig berichten geplaatst hier. Het Pitbike-racen ligt stil en het nieuwe seizoen is nog te ver weg om me al druk over te gaan maken.
Daarbij heb ik mijn nieuwe speeltje opgehaald; een 'miniatuur-kanon'.

Het is een kopie van een Veld-artillerie-kanon uit vervlogen tijden.
De loop is 85cm lang en hij verschiet loden ballen van 2 1/2 cm. De wielen zijn 60cm hoog en het kanon is een jaar of 15 geleden gebouwd door een kannonier uit Noord-Holland. Hij heeft het nagebouwd van een oude (Franse) tekening.

Ik ga er wedstrijden mee schieten zoals bij het WesternWeekend in Horst.
Er zal dus ook nog een cowboy-outfit moeten komen :o)

Vandaag de loop netjes gemaakt; was door de oude eigenaar altijd met kachelpoets zwart gemaakt, maar dat zorgt er voor dat je altijd zwarte handen hebt; das niks.

Daarom eerst een halve fles wasbenzine en 20 poetsdoeken gebruikt om die kachelpoets er af te wassen; wat een troep.

Daarna geschuurd en de loop in de verf gezet in een kleur die ik na enig zoeken gevonden heb. Heb hem nu met gun-metal-grey (wapen-metaal-grijs) zó gemaakt dat het lijkt dat het oppervlak wat ruw, gietijzer-achtig is.

Op de foto glanst de verf nog; is nu matglans.

Dakardeelname onzeker voor Alex Brusselers

2008-11-10T15:43:00.002+01:00

Over 7 weken gaat de bekende Dakar-rally weer van start.
Op 3 januari 2009 zullen in de Argentijnse hoofdstad Buenos Aires 530 teams (230 motoren, 30 quads, 188 auto's, 82 trucks) van start gaan voor een rally over ruim 9500 kilometer waarvan 5652 kilometer aan specials.

Na acht dagen rally is er op 10 januari een rustdag in het Chileense Valparaiso. Daarna gaat de karavaan, bestaande uit 49 nationaliteiten, verder richting de finish in Buenos Aires op 18 januari.

Na de afgelasting van vorig jaar door terroristische dreiging in Mauretanië, een van de Afrikaanse landen waar de rally traditiegetrouw doorheen voert, zijn alle deelnemers natuurlijk extra gebrand op een goede prestatie.

Of Alex Brusselers (d'n Alex) tot die deelnemers behoort is sinds afgelopen zaterdag onzeker.
Tijdens de Dakar Pré-proloog op het Eurocircuit van Valkenswaard, waar de nederlandse deelnemers aan het publiek voorgesteld werden, kwam Alex hard ten val met zijn Quad. (4-wieler).

Alex, die ik nog goed ken van de tijd dat we tegen elkaar uitkwamen in het Nederlands kampioenschap Quad-cross en die ik nog regelmatig tegenkom op de zaak van mijn oude sponsor AT-Motorsport wilde voor eigen publiek een mooie show uitvoeren.
Te harde banden en iets té enthousiast gasgeven resulteerde in een spektaculaire maar vooral hárde crash. Achteraf gezien niet slim zo vlak voor de belangrijkste race van het jaar.

Voor beelden van de crash en het interview vanuit het ziekenhuis zie;
RTLGP video crash Alex Brusselers.

Baby nijlpaardje.

2008-11-07T18:53:00.003+01:00

Iedereen die me een beetje (beter) kent weet dat ik gek ben op dieren. Heb of had er al best veel :o)
Toen ik jong was; (post)duiven, een cavia, konijnen en een schildpad; eigenlijk had ík ze en verzorgde mijn moeder ze meestal na de eerste 3 weken.....
Later (gif)slangen, een grote kaaiman, katten, honden, (bijt)schildpadden en hagedissen.
Eigenlijk voorkwam alleen het feit dat we niet méér plek hadden dat we een echte dierentuin hadden; hoewel het er op een bepaald moment wel op leek.

Zag vandaag toevallig het filmke van dat pasgeboren mini-nijlpaardje; al jáááren een van mijn favoriete diersoorten in de categorie; áls ik ooit plaats genoeg heb....

Het kleintje, Monifa, is 3 weken geleden geboren in de Zoo van Sidney, Australië. Omdat ze zo zwak was dat ze niet zelf kon staan en dus ook niet eten werd ze door de verzorgers 24-uur per dag verzorgd en gevoerd met de fles.

Vandaag was het dus zover dat ze vol trots aan de wereld gepresenteerd kon worden.

Filmpje van haar eerste optreden;

Naast baby hippo's staan ook baby neushoorntjes bovenaan mijn lijstje van super cool.

Een filmpje van zo'n kleintje;

Nou nog een boerderijtje op de kop tikken en Klein-Afrika kan opgestart worden :o)